Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Філолагам, што марылі забыцца

Сярэдняя: 3.1 (7 галасоў)
Пераклад Стэфанія Данілава Цягнуўся вечар, падаў ля дамоў І заглядаў у зморанасць вачніцаў. Няшчасце цераз розум надышло Філолагам, што марылі забыцца. Маркотны блік у келіх слізгануў Як ліст у стаў, асенні і паўсонны. На "прывітанне" стомленым "пакуль" Казаць было б не крута, безумоўна. Картава гукі зносячы з сабой, Знікалі ў невядомасць дзве гаворкі, І віскі, як пуэр, пілося горка, І нам лягчэй ніколькі не было. Ваду, што ты прыносіў для мяне, Я не зраблю віном у яркіх бліках. І я маўчу, хаваю, нібы ў цень, Што ты мне не-палова, не-адліга, Не-частка - гэта значыць, смутак мой. Не-сэрца (мне хапае і аднога). Давай нап'емся так, мой госць і боль, Каб раніцай не ўспомніць анічога Пра нас дваіх, што сабраліся ў загс, Нібы для непітушчых адмыслова. Я сабяру ўсяго цябе ураз У вочы, велізарныя, як словы З пажухлых кніг. Цягнік амаль прышоў. Я скора знікну з гэтага паўстанку Кудысьці, быццам сэнс тваіх радкоў. Як бляклы блік на дне вільготнай шклянкі.Zoom Kobe XIII ZK13


І вельмі ш зразумелы

І вельмі ш зразумелы пераклад.
А хто яна? Ну, тая в вас Ні Кішка?
На мове, што, пісала прам ятвяжск?
Ці руская ана, Данілав?

Васыль Брытва