Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Вольга Нікіценка

***

Сярэдняя: 3.5 (15 галасоў)
А, стаміўшыся, ты выпраменьваеш Сто вясёлак. І ад скуры яны адскокваюць, Дрыжучы. З бразгатаннем і ляскам ляцяць у імглісты золак, Як іржавыя трэскі, ахапкі старых пружын. Намагаешся, церпіш... Каб толькі не загаснуць! Каб не кінулі, як пашарэлы ў куце багаж. Для кагосьці застацца яскравай, Бліскуча-яснай. А на вуснах палегла: "Заўваж мяне, Зауваж..."Jordan


Сярэдняя: 4.4 (21 голас)
Цяплынь плыла. Язмін квітнеў духмяна, Заціхнуў вецер. Вясна была - Бальніца існавала У іншым свеце. Ялін высокіх Дзве сцяны Хавалі вокны. Ляжалі хворыя Адны У трывожным змроку. Nike Magista Obra Low


Сярэдняя: 3.8 (9 галасоў)
У мяне на руках распусціліся аблачынкі, Загайдалісь між пальцаў крамяныя два сцяблы. ...Азалочаным брукам нам пела-гула сцяжынка, Фіялетавым марывам плылі над намі сны. А ў мяне на руках матылі разгарнулі крыльцы, Так празрыста і тонка, што вусцішна іх кранаць. Ім у роі пухнатым так лёгка імчаць-кружыцца!.. І лунала над вуліцай бэзавая вясна. Праз пялёстак глядзець - Можна нават убачыць неба, Фіялетавым, белым, майскім і залатым. І квітнелі над намі, ледзь-ледзь дрыжучы павевам, Як бязважкія хмаркі, Агромністыя кусты.Air Jordan VII 7 Shoes


Сярэдняя: 2.5 (16 галасоў)
Хай заход упадзе ў палыны Ці раптоўна заціхнуць дубровы, Застанемся й тады мы Адны - Ваяры за роднае слова. Непахісныя, добрыя воі... У руцэ - васільковы вянок. Нам мацней за ўсялякую зброю Несмяротны булатны клінок. Праз нягоды і тысячы бед, Пранясем, як агеньчык, мову! Пранясем палымяны завет: Вывучаць, Гаварыць І захоўваць.New Nike Shoes