Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

пераклад

Сярэдняя: 4 (22 галасоў)

Гімн Аланаў (Ясаў)
(Jász himnusz)

Арон Гаал

Прыйшлі мы з месцаў, дзе Сонца ўстае, спяшаючыся за зоркаю лёсу,
І вывелі верныя коні народ да берагоў паўнаводнай ракі.
І мы прынеслі з сабою свае хаты, і ўсё, што змясцілі на вазах:
І танцы, і песні, родную нашу мову, і Бога-немаўля ў сэрцах.
Бязлітасны вораг і змрок са стрэл накрыў блакітныя палі,
І тупат капытоў вараных канёў са стогнам пайшоў па зямлі.

І здрыгануўшыся ў сне, прачнуўся малы, заплакаў: "Бог, захіні!"
Напоўніліся крыкамі жонак, дзяцей вар'яцкіх пажараў агні.
Але, патрапіўшы ў пасткі ліпкую сетку, не просіць літасці герой,
Заплаціць за музыку подлы кароль сваёю сівой галавой…
Сягоння труба не кліча ў бой: як змянілася усё з тае пары!
Голас яе хрыплы не чуе даўно вяршыня халоднай гары.

І хай ніколі ўся гэта зямля больш тым гудам не поўніцца зноў…
Стуліліся шэрагі нашых байцоў і зліліся з натоўпам чабаноў,
І сталі хаты грудай камянёў, апусцела краіна, гіне яна:
І напалі татары і туркі на нас, і жыве цяпер тут вайна.
Змяняў Месяц гэта Сонца не раз, і Месяц душу крануў:
Так доўга чакала, ты, родная зямля, Волю, і Свет, і Вясну.

Згублена даўно наша мілая мова і вера забыта людзьмі,
Засталіся нам казкі і танцы, і сны-песні, што спявалі дзяцьмі.
І хай чужы кароль волі пазбавіў народ на цемру шматлікіх гадоў,
То быў цяжкі для нас жыццёвы час: час хлусні, час рабоў і спадароў,
Так жа, як выратаваўся ідучы на страшную смерць Хрыстос,
Так вытрымаў дух наш, і стаў мацней у струменях гора і слёз.

І вось спадаром ізноў стаў той, хто тут заўсёды і быў спадаром:
Ізноў Капітаны чыняць самі суд - надзейны наш, слаўны наш дом.
І Феранц Ракоці, і Лайош Кошут пражылі тут шмат слаўных часоў,
Каб мы перасталі пшаніцу гадаваць і сеяць авёс для канёў,
Каб мы захацелі бітваў, нападаў, закінулі землі свае…
Узяты горад Эсек. Зноў наперад: бой за свабоду заве…

Прайграных бітваў, нажаль, нам не злічыць: бо так шмат іх было потым,
Мы радасці жыццё страцілі сваёй, але жыццё захавалі з потам,
Пазналі ў цяжкіх ды тугіх кайданах гора, боль, пакуты ад дзід чужых,
Вольнае сэрца ў грудзі збераглі – добрую спадчыну ад продкаў сваіх.
Уся наша сіла - у волі людзей, надзейная ладдзя будзе плыць…
Жыве Радзіма - наша краіна, і мы - Ясы заўжды будзем жыць!

На сенажацях, як ўсхваляванае мора і ў лясах, як выспы,
Прыбудзе з намі вялікі Бог! На вуліцах нашых гарадоў чыстых.
Хай пад гукі дужых званоў нашы малітвы ўзляцяць высока ў неба!
Захавай, Маці-Марыя, нашу Радзіму, і дай надзеннага хлеба.
Захавай ад Нячысціка і захавай ад самога сябе,
Захавай і тую, што так жа дарэмна цураецца цябе,

Захавай і тую, што жыве толькі гэтым натоўпам.
Дайце веру, дайце надзею для народа Ясаў - нам!
Дайце каханне ўсім, у каго яго няма!
Скідай зоркі сіротам, скідай кайданы ярма!
Салдаты, што стаяць унізе, будуць пастухамі статкаў
Мы толькі Табе давяраем, дапамажы нам, Бог Ясаў!

*Ясы - Вугорскія аланы

(Вольны пераклад Алеся Борскага)



Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

Пераклад
Стэфанія Данілава

забяры мяне, мора!
я стомлены да мяжы.
я валодаў усім -
і ўсяго я пазбыўся, мора.
як старыя ў гарах могуць сотню гадоў пражыць?
можа, слоўнікам іх невядомае слова "змора"?

я пакінуў свой дом -
ці то выракся дом мяне?

сваякоў я пакінуў -
ці кінуты сам я імі?

ды нікога, нічога ніхто ў мяне не адарве.
толькі сны узгалоўяў, спавітыя сінім дымам.

у адбітку на хвалях не бачу я рыс маіх:
там мне бачыцца нехта,
счаслівейшы і істотны!
забяры мяне, мора,
грахоў бессмяротасць і
маю шэрасць, тугу ды памяты квіток зваротны.

...як жанчыны-каханкі, я хвалі крануўся ў сне,
цёмна-сінія богі забралі мяне ў глыбіні,
у русалачы хвост мае ногі ператварылі.
гэта быў залаты, ліхаманкавы, сонны залеў!

з лёсам наканаваным,
пазбаўленым мітусніны,

забяры мяне тысячы раз
і вярні мне
мяне!



Сярэдняя: 2.5 (12 галасоў)

О, благадаць — уцеха ўцех,
ратунак i спадзеў!
З Табой я бездані пазбег,
сляпы быў — і празрэў!

Ты i пастрашыла: "Ад зла
бяжы, як ад агню!",
i Божай ласкаю сышла
у сэрца — ўпершыню.

Я шмат iспытаў па жыцці
з Табою ўжо прайшоў.
Ты, памагаючы iсці,
вядзеш мяне дамоў.

Там мiр, i радасць, i спакой,
вяртання "дэ жа вю".
Там Цар, i Бог, i Творца мой,
якiм я і жыву.

Калі ж, як сон, пакіну плоць —
аблочкам адлячу,
мяне сустрэне мой Гасподзь
з любоўю уваччу.

Зямное сыдзе, быццам снег,
растане сонца лік.
А Ты, мой Божы абярэг
не знікнеш, як не знік

у сотнях-тысячах гадоў
Бажэственны агмень,
Якому мы спяваем зноў
нiбыта ў першы дзень!

Арыгiнал:

John Newton.

Amazing grace! How sweet the sound,
That saved a wretch like me!
I once was lost but now am found
Was blind, but now I see.

’Тwas grace that taught my heart to fear,
And grace my fears relieved;
How precious did that grace appear
The hour I first believed!

Through many dangers, toils, and snares,
We have already come;
’Tis grace hath brought me safe thus far,
And grace will lead me home.

The Lord has promised good to me,
His word my hope secures;
He will my shield and portion be
As long as life endures.

Yes, when this flesh and heart shall fail,
And mortal life shall cease,
I shall possess, within the veil,
A life of joy and peace.

The earth shall soon dissolve like snow,
The sun forbear to shine;
But God, who called me here below,
Will be forever mine.

When we've been there ten thousand years,
Bright shining as the sun,
We've no less days to sing God's praise
Than when we'd first begun.



Сярэдняя: 3 (5 галасоў)

The Rasmus Saіl Away(пераклад)
Быў наш час,
Было за што змагацца,
Сьвяціла мроя,ў нас быў плян.

Іскры ў нябёсах.?
Нас з’ядала зайздрасьць.
Жылі без клапотна,
Быў час..

Памятаеш словы,
Кахаць я буду вечна,
Ты і я ніколі не памром?
Памятаеш словы,
Усё было,
Усё было.

[Рэфрэн]:
Сплываю далей,
Час сысьці,
Застаецца табе,перыяд непагадзі.
Зьнікну ў цемры,
Ноч пакліча мяне,
Ты застанешся,
Сплываю далей..

Быў час,
Гарэлі ты я ж сьвечкі,
Тое месца - наш дом.
Мроя,дзе жылі
Сон наш найвыдатны,
Час мінулы-падарунак звыш

Памятаеш словы,
Кахаць ты будзеш вечна,
Ты і я ніколі не памром?
Памятаеш словы,
Усё было,
І не прайшло..

[Рэфрэн]:
Сплываю далей,
Час сысьці,
Застаецца табе,перыяд непагадзі.
Зьнікну ў цемры,
Зьмярканеньне кліча мяне,
Ты застанешся,
Сплываю далей..

Навошта ілгаць,і проста глядзець
А лепей памерці,
І жыць,як раней.
Гатовы ляцець,
Пабачыць мяжу
Пабачыць мяжу