Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Паны і халопы

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Зарасла даўніной памяць нашага рабства, дзе быў пан, быў бяспраўны халоп. Дзе халопскія рукі не ў галіне мастацтва, а пад панскім кнутом клалі сена ў сноп. Пан, як рэч прадаваў, абмяняць мог на срэбра, мог ён так падарыць сваіх уласных рабоў. Ён не думаў аб іх, у галаве яго цемра, бо ён душы сцягаў кнутам цяжкім у кроў. Хто мог раны балючыя загіць на іх целе? Хто мог сэрца балючае прытуліць ды зняць боль? І чаму к ім анёлы, з нябёс не зляцелі, а ў вачах зноў застыла ад слёз гаркіх соль? Але дождж, вольны вецер, вымыў, выдуў праклятую соль. І рабы, як лістоцце, па ўсім белым свеце, ужо руйнуюць турмы сваёй столь. Jordan sneakers