Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Апошнія водгукі

Вашыя сябры тут!

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

мінулае

Сярэдняя: 4 (15 галасоў)

А будзе час, калі і без нагоды,
А проста так, ад шчодрасці быцця,
Успомняцца ранейшыя нягоды
Раней нязнанай мерай пачуцця.

I тое ўсё, што некалі балела
I што гняло варожай варажбой,
Падасца смуткам — скрухай пераспелай,
А ўвогуле — харошаю журбой

Па тым усім, што гэтым Шляхам Млечным
Сплыве ракой — шумліваю слязой —
He ў залаты век, не ў сярэднявечча,
He ў мезазой або палеазой, —

Туды, дзе, па правераных прыкметах,
Для ўсіх з другога свету прыбышоў
Цвітуць сады і неба ў дыяментах,
А ля вады — эфірны скавышок.



Сярэдняя: 5 (11 галасоў)

Прысыпаныя мёртвым пылам пліты,
Пазалачаных слоў не разабраць.
Тут новыя магілы — не забытых,
Магіл забытых век не адшукаць.

Нам не знайсці, дзе пахаваны Будны,
Мы таленты суседзям раздаём.
Нам Беларусі шлях жыцця пакутны
Пазнаць па кнігах, чытаных агнём.

Ды кнігі, як злачынцы, пад замкамі
За праўду, што не здрадзіла ў вяках.
Гісторыю пісалі курганамі,
Пазнаю Беларусь па курганах.

Прысыпаныя мёртвым пылам пліты
Патрэскаюць ад лютых маразоў.
Успомнім непрызнаных і забытых,
Ім аддадзім як доўг сваю любоў.

I курганам сівым імёны вернем,
Імёнамі асветліцца наш шлях.
Як дуб за жвір трымаецца карэннем,
Так Беларусь стаіць на курганах.