Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Прыгоды бывалага элоуна

Сярэдняя: 1 (1 голас)
Калі я была дзяўчынкай, Хлопчыка кахала я. Мы з ім добра сябравалі, Радая была сям'я. Я сяброўцы расказала, А яна - "дапамагла". Ну а хлопчык гэты дурнем Апынуўся - вось це на! Пасварыліся з ім дужа, І сяброўству стаў канец. Пра яго забыўся хутка Гэты мелкі маладзец. Лепей уж адной хадзіць, Калі твой каханы - ыць! Вось ужо я маладая, Іншы трапіў кавалер. Розуму ў яго - палата, Не займаць яму манер... Эх, вось хлопец гэты - скарбны! Як жа з ім паразмаўляць? Не пабачыць ён нікога, Хто не падыдзе пад стаць. Коль спаткаеш ты прынцэсу, Лёс адзін у цябе - хамут! Ходзіць ён цяпер шчаслівы, Для прынцэсы ён - як шут. Бо лепей элоунам быць, Калі твой каханы - ыць. Калі стала я дарослай, Трапіў мне апошні шанс. Усё ёсць: прыгожы, моцны, Розум - як не даць, аванс! Шмат гадзін прагаварылі, Ён зачараваў мяне, Потым - ах! - лёс-ліхадзейка, Знік, як у кашмарным сне! Напалоханы ён ходзіць, Байкі травіць па сей дзень, Ну а сам дзяўчын дынаміць, І схадзіць кудысці - лень. Ды лепей з кошкамі пражыць, Чым калі каханы - ыць! Усе сяброўкі замуж выйшлі, Годы, як рака, бягуць... У дзяўчат ужо ўнукі, А мяне вось не бяруць! Увечары іду дадому, Ежу коткам я нясу, Ну а потым - серыялы... Старасць хутка, на насу... Вось і скончылась аповесць, Як далей быць, як жа жыць, Калі хто і пакахае, Атрымаецца - што ыць? NaLa TiTO Air Max 90 Fireflies