Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пярун

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Гром пад раніцу біўся у зачыненае вакно. А я Пяруну маліўся праз тонкае душэўнае шкло. Я бачыў яго вочы, рукі агнём гарэлі, валасы чарней ночы і зоркі на кашулі яго зіхацелі. Навальніцу пускаў цвёрдай, моцнай рукой чалавеку. Каб той не распускаў дабрату сваю да цемры ад веку да веку. Там, дзе кроў і слёзы ліюцца, не патрэбны ахвяры. Там, дзе душы людскія куюцца, няма ні гора, ні кары… Дождж ліў, навальніца блішчэла, грукатала навокал зямля… Ён прыйшоў расказаць, што вечна не цела, а вялікая, як неба, душа. Air Jordan XIV 14 Shoes