Сачу празрыстыя струмені
Сярод сутоння серабра.
Санлівай сіні сум асенні
Спяшаю ў песні пасабраць.
Звініць званком звонкагалоса,
Задумна зойдзецца здаля.
Ад звону зумкага, здалося,
Загалубілася зямля.
Булькоча балаўнік без стомы —
Бы бесядзь будняя бабуль.
Булькоча, быццам будзідь бомы:
Буль-буль, буль-буль...
За ім скакаў я бесклапотна —
Куды ж, пястун, мяне завёў?..
Баюся здацца старамодным:
Няма ўжо гэткіх ручаёў!
Шык..
Шык..
Здзіўляюся, як магчыма пісаць
Здзіўляюся, як магчыма пісаць ТАК!!! Архізвонкі і архінепаўторны верш!!! Дзякуй!
Автор просто красавчик )
Автор просто красавчик ) Первые 3 столбика чистый отжиг =3
эт точно!весело))
эт точно!весело))