Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Самотны вецер

Сярэдняя: 3.6 (22 галасоў)
Самотны вецер абдзiрае, Нiхто яму не замiнае. Шкада мне толькi пачуцьця, Што страчана скрозь сьвет быцьця. Праз прызму доўгiх, шэрых тыдняў Мы бачым навакольны сьвет: Засмучанасьць яго iмгненьняў, Й аднастайнасьць усiх прыкмет. Рамантыка – яна забыта. I ветру чарадзейны сьпеў. Мелодыя дажджу – атрута. Няўжо я зараз звар'яцеў? Скрозь гэту цемру падымуся, Прамень каханьня зьберагу. Заплюшчу вочы, дакрануся, Да валасоў тваiх, мой сьвет...Footwear


каханне

дзякуй!!!
прыгожа!!
вельмi!!!