Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Смутак пасярэдзіне ночы.

Сярэдняя: 5 (6 галасоў)
Калі дзень засынае стомлены... Калі гаснуць вокны у хатах сонныя... Я сажуся на лоджыі, ў роздуме, і гляжу на Сусьвет бяздонны. Там, шляхІ – невядомыя, зорныя... І, для нас – яны недасяжныя... І здаецца – Зямля ілюзорная, сярод Космасу неабсяжнага. Ледзьве выпаўзлі за ваколіцу... Захлынае паняцце гаротнае... Каб ляцець нам, ад сонца да сонца – не хапае жыцця кароткага. Мы жывем – быццам дзесь на хутары... Не заходзіць ніхто з суседзяў... І няма нам з кім пагутОрыць, і ніхто нас ня хоча наведаць. Як прывязаныя карэннямі... Адарвацца – не маем моцы... Ці, зусім мы такія дрэнныя, ці – ў Сусьвеце мы ў адзіноце. Ціха, ў смутку, сяжу я з каваю, і дымлю у Сусьвет цыгарэтай. Зоркі мне мігацяць, ласкАва – быццам я адзіны ў Суствеце... *+* 2 кастрычніка 2014 г Air Jordan Horizon AJ13