Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сцішэлі водгукі вайны…

Сярэдняя: 4.7 (23 галасоў)
Сцішэлі водгукі вайны. Зжаўцелі фота – у альбомах. А маці тыя ж бачыць сны – Як сын вяртаецца дадому. Вось там, далёка, між палёў… Хто гэта там сцяжынкай крочыць? Сыночак! Родненькі! Дамоў! Нарэшце, ён! Не маняць вочы! Хаця ў іх ява – туманом , Яны ўглядаюцца ў прастору… А як чакала! Дзень за днём! А колькі слёз праліла – мора! Усё глядзела ўскрай сяла, Не зачыняла нават дзверы. Чаканнем толькі і жыла, Ды успамінамі, ды верай. Любоў да сына праз гады, Нібы паходню, ціха несла. Яно – у сэрцы назаўжды, І там яму не будзе цесна. Няўжо пачуў малітвы Бог, Пашкадаваў: ”Матуля, годзе!”? Няўжо жывы яе сынок, Нібыта ў цемру не сыходзіў?! Душа ірвецца ўжо ляцець І ледзь трымаецца за цела. Хутчэй да сыначкі – сустрэць! Ды ногі квёлыя здранцвелі… Яна крычыць: “Сыночак мой!” Хусцінку сцягвае на плечы. Змятае сон. А перад ёй – Ізноў… тужлівая пустэча… KD VIII Elite High


очень хороший стих

очень хороший стих