Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сынам

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)

Не ведаў, можа цяпер не ведаю,
але адчуваю праўду народа...
Крышыцца яна непатрэбнымі ведамі,
крышыцца тонкім ледам.

Цярушыцца сухім лістоццем,
ветрам уздымаецца, знікае, знікае.
А мы паветра словам калоцім,
а гэта сэнс ці мае?

Любая мая Зямля-матуля!
Мусіць наша віна існуе здаўна,
ці зможам зберагчы цябе ад кулі,
ці адслужым табе спаўна?

Ці загінем, ці ўцячом ганебна,
як не сорамна, есць розныя сыны...
Адным багацце з славаю патрэбны,
а іншым неба балваны...

Ты за дзяцей сваіх маліся,
неважна есць бог, альбо не...
Калі загінем - праслязіся,
ці ў мірны час, ці на вайне...



гэта вершаваная проза на мой

гэта вершаваная проза на мой погляд.

так яно і ёсць

так яно і ёсць