Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Уладзімір Ясеў Ранішні верш

Сярэдняя: 2.5 (2 галасоў)

Ніводнай постаці. На вуліцах – нікога.
У бельмах ліхтароў схавана ноч.
Адлюдных ростаняў тужлівая знямога
П’яніць мяне, як вытрыманы скотч.

У вершы выскальзнуць нястрымна маставыя
Пад дождж і снег, у цыгарэтны смог.
Аконных прочыркаў спантанныя крывыя
Складаюцца, як літары ў радок.

Размовы з космасам вядуць у снах антэны.
Спіць горад у неонавай пятлі.
Бясконцасць вечнасці – мой пажыццёвы тэрмін –
Закручвае арнаментам шляхі.

Мы развітаемся, засумаваўшы зноўку,
Даруй мне смех гірляндавых вітрын,
Я вершы кроплямі дажджу пішу ў паштоўку
Пад ранішнюю лаянку машын…