Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як жадаеш, запытай, я не прамаўчу

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Як жадаеш, запытай, я не прамаўчу, раскажу, як ясны луч льецца па плячу, як у садзе кінутым ключ знянацку ўзнік, раскідаўшы талерамі светлы маладзік. Тым, хто апантана мкнецца ў марыва Землі, ты салому свежую жытнюю сцялі, як хто спатыкнецца раптам, і ўпадзе ізноў, то ён сам паднімецца без ніякіх слоў.. Як жадаеш, запытай, словы ў мяне ёсць на радок нанізаны, у іх кахання млосць з мятным лёгкім прысмакам, з лёгкай гаркатой кропкі, што згадзілася быць сама сабой... Ты прыходзь з нябыту і... Зрэшты, тут ілгу, часам паабцёрхала радугу-дугу, ягаду ранейшую паглынула сныць, зерню стогадоваму коласам не быць... Air Max 90 NS GPX Mid


Прыгожа і чароўна атрымалася.

Прыгожа і чароўна атрымалася.