Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

ЗДАЕЦЦА

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Здаецца, я ведаю цябе век. Той век, што помню сябе самога. Азярынкі вачэй, з берагамі пушыстых павек. І позірк,-- цёплы такі, не строгі. Мне мроіцца: -- помню пяшчоту, лагоду і смак, Вуснаў тваіх , сасмяглых ад сонечных промняў. На падбародку радзімкі ледзь бачны знак. А колькі яшчэ, чаго не было---- а помню… І голас. —Я ж чуў яго, ведаю, чуў. Такі ён знаёмы, ласкАвы і родны да болю. Каб толькі крануцца ---паловай жыцця заплачу. І другую аддам , каб яшчэ раз сустрэцца з табою. nike


Люблю,калі сонца, Калі цепла

Люблю,калі сонца, Калі цепла і птушкі хорам... Анатоль, велькі дзякуй! Дзякуй за вершы, за сонца, за натненьне!