Жыццё – імгненне: ўдых і выдых.
А ці мы ўбачымся ізноў?
Ці ўспеем збавіцца ад крыўды
Дзеля пяшчоты паміж слоў?
І ці адчуем хваляванне
І перад згубай новай страх,
Калі схаванае каханне
Блісне маланкай у вачах?
Ці станем зноў душой адзінай,
Каб захапляцца і любіць,
І ўсе, што дадзены, гадзіны,
Нібы апошнія, пражыць?
Жыццё – імгненне, подых лёсу.
Як на зямлі паспець за ім?
І як пасля пайсці ў нябёсы
Без шкадавання аб зямным?