Жыццё… Знявага альбо чэсць?
Мы ўладары ці інтэрвенты?
Ці свет – палата нумар шэсць,
А мы ў ёй – толькі пацыенты?
Караюць нас лязом пакут
Ці лечаць сродкамі зямнымі?
О, людзі! Што мы робім тут
Рукамі й сэрцамі сваімі?
Сціскаюць душы ланцугі
Пытанняў, пошукаў, сумненняў.
Мы прагнем лекаў ад тугі –
Ды б’емся ў шкло неразумення.
Няўжо яшчэ не панялі
Сярод разгубленасці, стомы,
Што ўсе мы – госці на зямлі,
Хоць і трымаемся, як дома?