Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

готыка

Сярэдняя: 1 (2 галасоў)
Дзяўчыначка юная Міла З хлапцамі ліхімі пайшла, Аўтобус апошні згубіла, Дарогу дамоў не знайшла. Завабілі хцівыя хлопцы У дзікі далёкі гушчар. Увёз невядомы кіроўца Ад гэтых бяздушных пачвар. У хаце агеньчык самотны – Дзядуля сівенькі ня сьпіць, З-за ўнучкі Людмілкі гаротнай Ягонае сэрца баліць. Калоціцца сэрца і плача, Дзяўчыначка, дзе жа ты, дзе? Твой шлях хіба месяц адзначыць, і неба счарнела ў нудзе. “Ня слухала б хлопцаў паганых, Што ў пастку цябе завялі, іх словаў салодкіх, падманных”, - Ёй кажуць лясы і палі. Край браслаўскі гадам адпомсьціць – У холадзе й цемры сядзяць. Хай кожны нягоднік запомніць, Як дзеўчын самотных кідаць. Вось неба сьлязьмі залілося, і шэпчуцца сосны ў журбе... Хутчэй бы, Людмілка, ўдалося, Нарэшце пабачыць цябе! Air Jordan