Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

продкі

Сярэдняя: 4.9 (49 галасоў)
Абяцаюць нам новы раскошны дом, Але ТУТ нам жыць і канаць, Тут пад кожным навекі здабытым бугром Нашы продкі забітыя спяць. Яны аддалі нам меч і касу, Слова з вуснаў, цяпер нямых... I нам немагчыма пайсці адсюль I пакінуць са смерцю іх.Sneakers


Сярэдняя: 4.4 (14 галасоў)
Лёс у дзядоў не быў салодкі, Бяда да косці церла плечы. Яны дарма не дралі глоткі, Казалі словы ў грознай сечы. Але і ў бітве з чорным збродам, Да донца помстаю працятыя, Адной рукой трымалі зброю, Другою — для раллі зярняты. Лёс наш турботны і шчаслівы. Пад зіхатлівым сінім небам Вядзе мяне мой век імклівы Па той зямлі, што пахне хлебам. Ды, ўспамінаючы старое, Дзядоў, бацькоў я чую голас — Адна рука ляжыць на зброі, Другая лашчыць спелы колас.Air Jordan


Сярэдняя: 4.6 (14 галасоў)
                           П. У. Броўку

Мая радзіма —
Жытні колас,
Сінь мурагу, язміну цвет.
Яна — 
Пілы гарачай голас,
Калёс цяжкіх глыбокі след...
Мая радзіма —
Дзе з-за бору
Ўзыходзіць месяц уначы,
Дзе ў братнім ладзе, ў дружным зборы
Жылі калісьці крывічы...
Валілі лес, аралі ляды,
Сушылі гуртам нераты
I да туманных даляглядаў
Ганялі спраўныя плыты.
Дзяцей бацькі вучылі строга
Любіць саху, пчалу, зямлю
I аднаму маліцца богу —
Нялёгкай працы мазалю.
Таму і праўнуку, і ўнуку
Было няміла нішчыць, біць;
Ён вывучаў адну навуку,
Адно евангелле: рабіць...
Рабіў ён зрубы залатыя,
Нарогі, гонкія чаўны
I сцены белыя Сафіі
Над плынню быстраю Дзвіны.
Умеў мой продак човен ладзіць,
Паліць ікластыя карчы,
Таму, хто ў роспачы, —
                                          дарадзіць,
Таму, хто ў горы, —
                                      памагчы...
Air Jordan XX9 29 Shoes