Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

растанне

Сярэдняя: 4.2 (14 галасоў)
Калі я дапішу апошні верш І духам узнімуся над зямлёй, Я палячу туды, Дзе ты Жывеш, Каб стрэцца і развітацца з табой. Крану цябе праменьчыкам святла, Аблокамі пяшчоты атулю, Каб нават і без слоў Ты зноў Магла Пачуць мае нячутнае “Люблю!” Калі ж мяне паклічуць – і збягу адсюль у іншы свет – у небыццё, Я буду і адтуль, Пакуль Змагу, Ахоўваць, берагчы твае жыццё. А ў дзень твайго скідання ланцугоў, Калі ты станеш дымкай трапяткой, Цябе сустрэну я, Мая Любоў, Каб болей не развітвацца з табой… 21.05.2011 Producttags : Nike Trainers


Яшчэ не ацэнена
Мокра, цёмна, халодна. Ёй неабходна Бегчы. Легчы б Пад тое зорнае Цяжкае неба горада. Голадна. Вялізнымі ашалелымі З'есці яго вачыма. Гэта немагчыма - Быць да таго адурэлымі! Уткніся яму ў плячо. Дыхай вільготнымі змрокамі. Чырвоными жаркімі Шчокамі Да сэрца яго Прыхініся. "Маўчы. Тры хвіліны засталася…" І кропка. Заслона. І скончана. Сэрца закрыла. Схавалася. Ужо перабольшана. Хавацца за песні, За вершы. За іх яе можна забіці. Ён не апошні, не першы. Не пытайце яе. Не судзіце.Air Max 90 SACAI