Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

1915

Сярэдняя: 4.8 (38 галасоў)
Маё цярпенне, мой крывавы боль – Што значаць перад мукамі мільёнаў, Дзе безнадзейны стогны родзяць стогны, А слёзы грызуць вочы ўсім, як соль! Хоць дух мой ўзносіцца пад неба столь, – Як галавой аб мур, там б'е паклоны. Але як мал мой гэты ўздых шалёны... Мой крык перад малітвай свету – ноль! І веру я, што я нішто ў быцці – Іначай думаць не дае сумленне, – Аднак чаму ж здаецца мне нязменне, Што меж майму цярпенню не знайсці, Што так вяліка мне яно ў жыцці, Як міліёнаў разам ўсіх цярпенне!Air Jordan News


Сярэдняя: 4.5 (15 галасоў)
К табе, мая ночанька цёмная, І к вам, мае зоранькі-кветкі, З паклонам іду, непрытомны я, І клічу вас, клічу за сведкі. Пасведчыце, як мне тут маецца Ў маёй адзіноце, нядолі, Як сэрца ў грудзях разрываецца, Як плача душа без патолі. Пасведчыце там перад мілаю, Як тутка па ёй я журбую… Мо хоць над маёю магілаю Я водклік ад мілай пачую. К табе ж, брат мой, вецер, звяртаюся З закляццем-прысягай такою: На смерць і жыццё прысягаюся, На шчасце сваё маладое: Мілей мне яна і ад сонейка, Мілей ад маіх сноў дзяціных, Ад красак квяцістага гонейка, Ад песень вясной салаўіных. Вось гэты заклён з загаворамі, Ты, ветру, мой шчыры дружача, Дамчы к маёй мілай за горамі І кінь ёй пад ногі – хай бача!.. Nike


Сярэдняя: 4.6 (25 галасоў)
Стаў хлапчына ля дзяўчыны, каламыйку грае, На дзяўчыніны істужкі нешта пазірае. Ды не так ён на істужкі, як на тыя вочы, Як на тыя, браце, вочы, што цямней ад ночы.Adidas Crazy 1 ADV


Сярэдняя: 5 (13 галасоў)
Сыйду са сцежкі я тваёй, Як цень з няведамага краю, Хоць і не вырву ўжо з грудзей Таго, з чым жыці сіл не маю. Судзіла доля мне сустрэць Цябе, як казку негадану, Ды не судзіла доля мець Пацехі з гэтага жаданай. Пракляцце нейкае вісіць Над лёсам марным і сірочым Ды рве і рве за ніцяй ніць, Якія з шчасцем злучыць хочуць. Нявольнік дум сваіх і сноў, Сябе самога раб няшчасны, Я скрозь жыццё адзін сам шоў, Пуціны не зазнаўшы яснай. І думаў, што скаваў ўжо лёд Мне ўсе жаданні і парывы, Што дажыву я сваіх год, Па-свойму вольны і шчаслівы. Так думаў… сталася не так – Душу збудзіла дзіўна з’ява: Чагось жадаць пачаў бядак, Штось згледзеў больш, як смерць і слава. Інакш забілася ў грудзях Сляпое, прыспанае сэрца, - Змяніў на кветкі церні шлях І думаў: шчасце ка мне рвецца. Але здалося гэта ўсё, Быў сон, а ява засталася, Надзеі зорка ў небыццё, Як здань жывая, праняслася. Зноў сам адзін, як блудны цень, З далёкай вырваны каметы. Ідзі, брыдзі і ноч, і дзень, Навек згубіўшы ўсе прасветы. Каб мог душу ўзяць, паказаць, Каб мог сабе сам вырваць грудзі, Тады б мо ты змагла паняць, Чаго паняць не хочуць людзі. Тады б мо каменем цяжкім Маёй душы не надзяліла, Над сэрцам мела б жаль маім Ды і ўздыхнула б… над магілай. Air Jordan V 5 Shoes