Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алеся Лісава

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Усмешка ад сонца, а вочы ад кветак… І шмат есць дзяўчынак, а мне ж толькі гэта, Падобна на шчасце, на ветрык з палёў… Які дзме так легка мне з родных краёў… Чароўная песня ільецца здалеку.. Калі яна йдзе.. яе чуешь па крокам… Спявае, гукае сяброўку-зязюлю… Ці знойдзешь ты дзе прыгажуню такую?! Бярозку абдыме.. глядзіць на Дняпро... Табе падаруе усмешку-цяпло… Куды ж мяне гоніць чужыны сцяжынка, А гэта ў сэрцы … усмешка-дзяўчынка… Air Jordan IV 4 Shoes


Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
Пярунаў дуб каля вады Сыходзяць у нябыт гады А ён стаіць магутны, моцны Шуміць, красуе дуб пад сонцам Ці колькі дзён, якія ўлады І ён усё бачыць – сам не рады А людзі йдуць да дуба-дзеда Каб гора ў роспачы паведаць І хоць крыжы ў хаце кожнай Сюды ідзе сляпы, заможны, І помачы ў дуба просіць Сваю бяду яму прыносіць Тады звярнецца дуб да неба Ускіне гронкі, просіць :“Трэба, Дапамажы ты, Божа, людзям Бо як сляпыя у жыцці блудзяць”… Прыйшла дзяўчына – твар знаёмы Ці не яна ліла праклёны Ля дуба ў жніўні, год таму Знаёмы вочы – кветкі йльну… І абхапіла дуб дзяўчына: “Ну дзякуй, родны, хутка з сынам Сюды я прыйду прыхіліцца Ён, пэўна, у лютым нарадзіцца…” І стужку белую дзяўчына прымацавала на галіну Так дзякавала дубу йна… Пайшла. Адна? Не, не адна Стаіць дзед-дуб. Красуе волат. Ратуе дуб людзей ад гора… Узлятаюць стужкі ў рады… Пярунаў дуб каля вады… adidas Sneaker News


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Я не буду табе каханай.. Болей здрады абодва не хочаць я не буду і першай спатканай- сустракаліся мы неаднойчы... толькі сэрцам табе абяцаю будзе доўга ўсмешка на твары У сэрцы ноч, цёмны ранак, світае... у сэрцы там,дзе спаўняюцца мары сто шляхоў мы праходзім праз горач долі, шчасця, кахання шукаем а яно,гэта шчасце йшло побач... У сэрцы ноч, цёмны ранак світае.. Jordan