Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Анастасія Анцімонік

Сярэдняя: 3.6 (10 галасоў)
Не датыкнуцца да палаючага неба, Не дакрануцца да замучанай зямлі, І не адчуць цяпло нямога света, Не зрушыць з месца болю камяні, Не адгукнецца болей сэрца чалавека, І не адмыецца бруд языкоў крывёй, Не ўсміхнецца болей сонейка для лета… Ды толькі гэтай птушцы назаўсёды быць тваёй… Highsnobiety Style


Сярэдняя: 3.3 (8 галасоў)
Заціхла. Думаю: чаму? Няўжо табе не падабаюсь? Адкрыю прыгажосць таму, Хто сэрцам чуе, як я маюсь. Я твая мова, ганарысь! Дык не, адвернешся, крыўдуеш… Каб я не знікла, памалісь. Бо сам сябе ты хутка згубіш… Nike Shoes


Сярэдняя: 3.6 (5 галасоў)
Подых кахання знясіленай птушкі Ў аблоках-люстэрках жадання жыцця. Зняволены подых насамрэч свабодны, Прыгнечаны болем праз свет адкрыцця, Праз горкія слёзы і памяць памылак Подых кахання застаўся жывым. Для сэрца ўлоўны, астатнім – закрыты. Подых кахання вабіць, як дым... Mercurial Superfly CR7 High


Сярэдняя: 4.1 (10 галасоў)
Я не супраць трапіць у ад, Не супраць у дрыгву зайсці, Няхай будзе здзеквацца кат, Я праз боль змагу перайсці. Я змагу агаліць сваё сэрца І знайсці для душы прытулак, Якая наперад імкнецца І бачыць у крылах ратунак. Я не супраць жыць у гэтым свеце, Не супраць абдымку смерці. Усё змагу пры ўмове адной: Калі ты будзеш побач са мной.Air Jordan