Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Галіна Несцяровіч

Сярэдняя: 4.3 (4 галасоў)
Беларусі Мая любая краіна! Мая Белая, Белая Русь! Дзе б ні спаткала ліхая часіна, Заужды да цябе прытулюсь. Не ведаю, што есць на свеце каштоуней, Чым на роднай старонцы рэкі, палі і лясы. Народ тут зычлівы, працоуны, і у летку цвітуць верасы. Розных красотау нямала Есць на маей беларускай зямлі. Я ж ад душы пажадаю, Шчасліва, народ мой, жыві. Жадаю, каб быу ты упэунен, У будучым дзетак, унукау сваіх. Каб не давялося ніколі, ім шчасця шукаць у краінах чужых. Беларусь, я цябе называю Любай Радзімай сваей. Я шчыра табе пажадаю, С кожным годам мацней, харашэй. Adidas


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Божы дар. Ля родных аселіц, У глубінцы Палесся, Дяучо вырастала, Як кветка у лесе. Цябе сонейка грэла, Вятрынкі кахалі, На рэчцы Гарыні На хвалях люлялі. Пачуцце да прыроды, і любоу да зямлі, Ты тады атрымала і нясла праз гады. Кожны шорах лісточкау, Ты зайжды адчуваеш. і зямельку, як маці, Ты так даглядаеш. Адчуваць наваколле Не кожны так зможа, Дар сапраудны, дзяучына, Дау табе Божа. Air Jordan XIII Slippers


Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)
Адгулялі снежныя мяцелі, і зусім не страшны нам ужо мароз. Нам вясна прыносіць светлыя надзеі, Напауняе сокам усе ствалы бяроз. Выглянулі узгоркі з белае пасцелі, С кожным днем глыбее сінява нябес. Белыя пралескі весела паселі, Стау такім чароуным і прыгожым лес. Птушкі з выраю у небе, Дамоу на радзіму ляцяць. і зноу салауі так чароуна, Песні нам будуць спяваць. Як воблакам белым, пушыстым Закутае хутка сады. Запахам бэза душыстым, Зусім зачаруешся ты. Вясна – гэта час перезвонау. Вясна – гэта светлая радасць жыцця. Калі сонцу не шкода зямлі пацалункау. Вясна – гэта час, калі зацвітае зямля. Nike Jordan Super Fly 4


Яшчэ не ацэнена
Жураулі на зімоуку ляцяць. З заміраннем сэрца гляджу я у неба, Дзе клінам ляцяць жураулі, Есць у свеце такая прымета, Што хутка ранкам прыйдуць маразы. Доуга ім я глядзела услед, Як разам з ветрам ляцяць яны у даль. Побач галінкай махалі бярозкі, Накінуушы восені шаль. Пусцее вакол наваколле, Розны птах паляцеу зімаваць. А хтосці ад роднай старонкі, Пачау на чужбіне шчасця шукаць. і такая на сэрцы сумота, Як восенню у небе ляцяць жураулі. Яшчэ горш агарнае сумота, На чужбіну калі… ад”язджаюць сыны. Пашукаць хочуць шчасця і долі, Што калісці убачылі у сне. Але ж зразумела… ніколі, Не забудуць аб роднай зямле. З незажываючай ранай на сэрцы, Будуць яны успамінаць, Як на Радзіме, над мамінай хатай, Жураулі на зімоуку ляцяць. Accessories