Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мяне не трэба папракаць...

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
Мяне не трэба папракаць, Што таямніцу позна выдам: Люблю я роднае спаткаць За кожным новым краявідам. I зачароўвае мяне He хвост паўлінавы экзотык — Вятрыска, што з палёў дыхне, Раллі бунтоўнай хмельны дотык. Хмарынак прывідных града, Прысад святлістыя тунелі I ўзнёслых гмахаў чарада, Што з далечы зачырванелі. I дзе мне лепшае шукаць I хараство, і захапленне? Я толькі тут магу спаткаць Сваё прызванне і натхненне! У сэрцы многа юных сіл, Зрок незамутнены імглою. I сам я, быццам небасхіл, Што зліўся з роднаю зямлёю.Ultra Boost Clima


"Гарызонт" я, тэлевізар. Вось

"Гарызонт" я, тэлевізар.
Вось такі ж напэўна я.
Праз мяне нябёсам крыўдна.
Таямнічая зямля.

Я нікому не адкрыю
Праўду-матухну сваю...
І ў мяне няма паўліна.
Гмахі-раллі я ару.

Невядома! Не ў дотык.
Гарадскі я, гарадскі...
На прысадах незнаёмых
Я крычу табе - ЛЮБЛЮ!!!