Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Над цёмным карэннем, высока ў сінечы...

Сярэдняя: 4.9 (12 галасоў)
Над цёмным карэннем, высока ў сінечы, У шатах шумлівых, куды ні зірні, Лісты бестурботна трымцяць і трапечуць, Забыўшы заўчасна свае карані. Шапочуць: мы ў іншым жывем вымярэнні, I голас у кожнага свой, і жыццё... Ды станецца восень лістам адкрыццём, Пранізлівы вецер дыхне азарэннем — I зноў, як калісці, да цёмных карэнняў Пачне, адпалаўшы, вяртацца лісцё.Boots


Дарагi браточак,Верш

Дарагi браточак,Верш моцны!!!i пакутны!!!а сам адгукнiся!!!...маркотна...чакаю. абдымаю сястрыца.

Шыкоўны верш!

Шыкоўны верш!