Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Хварэю я...

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Хварэю я. Ды дзіўная хвароба! З такой, напэўна, доўга не жывуць. Бяда мая — не вірусы-мікробы, А вершы, вершы, вершы — каламуць. Сваволяць, як гарэзлівыя дзеці: Натхненне падхапіўшы, нібы мяч, Ірвуцца з ім гуляць па Інтэрнэце, Не слухаюць мяне, ну хоць ты плач! Пільную іх, на волю не пушчаю,— Яны ж у белы свет употай пруць. Пакуль дап’ю чарговы кубак чаю, Зірну — а нейкі ўжо на “ВЕРШЫ.РУ”. Ну, гэта ўжо не жартачкі — нахабства! Забраўся сам дый іншых пацягнуў! Бы блохі, распаўзлася мая “паства”. Не ведаю — ці некалі вярну. Калі ж перачытаю, што згубіла, Звярнуцца вырашаю да ўрача: У кожным — "болькі" хібаў і памылак — Бы іглы п'яных вожыкаў тырчаць. Глядзіце, людцы, каб не пакалоцца! Зараза вершаплёцтва — нарката! Падхопіце — не будзе нават моцы Сагнаць аловак з чыстага ліста. 25.04.2011 nike sb