Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

басня

Сярэдняя: 4.7 (18 галасоў)
Аднойчы воўк спытаў зубра: -Нашто табе, сусед, два рогі? Я ем казуль, яшчэ труса, ну тых, каго ратуюць ногі. Ты ж маеш непамерны варт, моц у капытаў велізарна. Мо і на жонку чыніш гвалт, і рогі ад яе трывалы? Ты зразумей мяне, сяброк, што я табе зусім не вораг. Перашкаджае мне твой рог размову весьці зблізу, скора. І ў гэны момант зубр баднуў. Ды так, што затрашчалі косьці. -Я ім драпежнікаў калю, Якія шчэмяцца ў госці! А воўк ішоў распавядаць пра паляўнічага ў лесе. І меў намер прапанаваць, Як абарону лепей здейсьніць. Няма ўжо таго зубра, На сценцы галава і рогі. І воўч’я скура там уся. Сабакавы дагналі ногі. Ці ў гонары шукаюць дапамогі? Nike Jordan