Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

раставанне

Сярэдняя: 1 (3 галасоў)
Я адхаркаю любоў… “У нас больш не будзе зноў”… Больна. З воплямі крыві І з усімі марамі… Рэч насамрэч не твая – Хто я, дзе я і чыя. І мая справа не ў тым, Кім і як ты даражыў. І што бачна там, здалёк? Я не дрэнны матылёк І я збочу ад цябе. Ты не мой?! Ты не па мне !!! New Nike Shoes


Сярэдняя: 4.6 (63 галасоў)
Калі прымусіць час сказаць "бывай", А ў сэрцы не пагасне жар кахання, – Пакінь бяз слоў, але не дабівай Мяне суровым словам – расставанне! Ты пры апошняй стрэчы ў гаі, Пакуль зара расой напоіць руту, Апошнім пацалункам упаі І ўжо на ростань – кроплямі атруты. Разлучымся – і стане мне лягчэй; Бяссільны, упаду к табе на ўлонне, Цалую я блакіт тваіх вачэй, Загледзеўшыся ў цемру іх прадоння. Так да сканчэння свету я прасплю, А ў Судны дзень, калі затрубяць трубы, Ты ціха сыдзеш з неба на зямлю, Каб разбудзіць таго, хто сэрцу любы. І здасца мне, што не прайшлі вякі, – Зусім нядаўна я цябе пакінуў, – Загледзеўся ў вачэй тваіх блакіт І задрамаў на нейкую хвіліну. Air Jordans