Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

боль

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
« А свет ізноў на вастрыні надзей» Я.Янішчыц Як балюча! Як крыўдна! Як горка… Там вайна!.. На суседскім падворку. Чалавечая годнасць траціцца. І бязвінным жыццём доўг плаціцца. І ці будзе хто ў тым вінаваты? Сатана правіць баль п'янаваты. Сыпле жорсткасць, бяду, раўнадушша… Адлятаюць пакутліва душы. Свет аглух! Анямеў! Свет аслеп! Вунь - на вострым лязе яго след. І крывавіць асенняя пожня. Памірае надзея апошняй! Sneaker


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Я гэты боль перажыву. Хоць цераз край – да дна дап’ю. Мой боль- нацятую струну Я не парву- перацярплю. Я гэты боль – агонь-пякун Залью. Засыплю. Улагоджу. Мой боль – раптоўны, як пярун. Перамалю бяссоннай ноччу. Я гэты боль перамагу. Забуду. Залячу. Ты чуеш? І дараваць табе змагу. Але ці ты сабе даруеш? * * * Nike Jordan


Сярэдняя: 4.9 (8 галасоў)
Свет жыў. У ім жылі і людзі. Здавалася, усё добра будзе. Гулялі, пелі, працавалі І дзетак ціха гадавалі. Садзілі дрэвы, будавалі, За влю сілы аддавалі. Малілісь Богу – дараваў ім, Свабоду, шчасце ён даваў ім. Як, раптам, ускалыхнулася зямля І чалавецтва замерла ў жаху. На міг усталявалась цішіня, У вачах агонь пылаючага даху. У агні тым танчыць злосны сатана, Смяецца, плача, стогне і крыцыць, Іграе громам і маланкай пяруна, Что бурыцца пад ім ўсё і грыміць. У паветра ўздымалісь клубы дыму, Пылаючага лому і зямлі. Схіліліся да долаў з тога ўздыму Усе, хто троху быў яшчэ жывы. І сочыць з-пад каменняў кроў на маставую, З-пад дахаў зрушаных і стогн, іенк, ікрык. Са склепаў хтосці шэпча ўсляпую: О, Божа, дзе я, куды знік? Усё змяшалась у гэтым страшным брудзе. Людзкіх ахвяраў кроў, кавалкі целаў. Здаецца, што хужэй ужо не будзе, І значыць – чалавецтва звар’яцела. Прыйшлі ў 21 стагодзе. Здавалася, разумны стаў увесь Род. Падымецца, узрушыцца і пойдзе Не на вайну, а мірны карагод. Mercurial Superfly low


Сярэдняя: 1 (3 галасоў)
Я адхаркаю любоў… “У нас больш не будзе зноў”… Больна. З воплямі крыві І з усімі марамі… Рэч насамрэч не твая – Хто я, дзе я і чыя. І мая справа не ў тым, Кім і як ты даражыў. І што бачна там, здалёк? Я не дрэнны матылёк І я збочу ад цябе. Ты не мой?! Ты не па мне !!! New Nike Shoes