Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

сон

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)

Ні сабе і ня люду,
Зорачка набакір.
Заіскрыцца прэлюдыяй
Мінарэтны кумір.

Ці адумацца пнуцца,
Толькі справа не ў тым:
Калі трэба прачнуцца,
Дрэнна сьпіцца зусім.

І за марай жывою
Стаім пад дажджом.
Пад блакітнай вадою,
Творым картачны дом.

Дожджык мройны, і годзе,
Рассыпае свой град.
І рагочуць ў народзе,
Кожны гэткаму рад.

Дзверы ў картачны домік,
трохкутна пусты,
А на сценках сямёркі,
Дамы, тройкі, тузы.

Буданы, ды з бубновых,
І іншых масцёў,
Для такіх выкшталцоных,
Неразумных гасцёў.

Гэта зорная ночка,
Травеньскіх навальніц,
Усё мне сніцца куточак,
з моцным пахам суніц.



Сярэдняя: 1 (1 голас)

люлі-люлечкі-люлі
не кладзіся на зямлі
прыйдзе страшны злы Барак
і знясе табе чардак
стукне бомбай па балдзе
потым не шукай нідзе
ні спакою ані сну
нават не чакай вясну



Сярэдняя: 5 (1 голас)

Сны глытай, завешвай шторай,
Засынай на хвалях мора.
Ты пялёсткамі ахутан вадзянымі,
Думкі зблытаны.
Ты трымаеш пад кантролем
Выпадковасць
Песень ды герояў.
Сядзь
І выкладзь на паперу
Усе няпэўныя намеры,
І з пачуццяў, і з манераў,
Неўстойлівыя веры.

Тьфу ! Картонныя фанеры !!!
Неабчым, а падрабязна…



Сярэдняя: 3.5 (8 галасоў)

Рэальная гісторыя, якая здарылася
з маёй стрыечнай сястрой Аленай.
“Не ўсе тое золата, што блішчыць”!

Я сніла, што далі мне грошы
Так шмат мне ў сне іх далі.
Не кожны знайсці столькі можа
Даляры з горам “прыйшлі”.

“Іду я аднойчы з шпіталю,
Сустрэў мяне дзядзька Ягор.
– Куды ты ідзеш, – я пытаю,
– Нясу прадаць Косцю матор.

– Ну добра, ідзі, пачакаю,
Ды разам мы пойдзем дамоў.
А ў гэты час у марах лятаю:
У мяне будзе грошай шмат зноў.

Прыйшлі мы з Ягорам дадому.
Ён грошы на стол палажыў.
Зграбаю я грошы тут з горам,
Каб толькі ж мяне не забіў!”

Прачнулася – зірк пад падушку:
Трымаю я нешта ў руцэ.
Успомніла сон, што я сніла:
Цікавасць мяне ўжо бярэ.

Гляджу на сцяну: Дзе ж сняжынкі?
Учора яшчэ тут былі,
А сёння засталіся дзіркі.
Дзе ж деліся сняжынкі мае?

Гляджу – замест грошай
Сняжынкі ляжаць у руцэ
Набралася злосці я большай:
Хай бедны іх лепей бярэ!