Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

шлях

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Вячэрняя зара,
прамень залёны мары:
жыццё пройшло нядбайна,
а ўсёткі нездарма!
Пакінуты сляды
без усялякай крыўды,
што ў ліку пірамідаў
маёй чамусь няма;
і ранішні прамень
па даўжыні кладзецца
на цёмныя вачніцы
твае, мой светлы дзень!

Нябёсы зіхацяць
загадкава і квола:
наперад кроч, паломнік,
пакуль блішчыць раса;
пакуль паўднёвы жар
не апаліў дарогу
пад барабанны рогат
далёкіх зор Стажар.
Так выпадкова? – ой,
як полымя знішчае
спароджана ў адчаі,
клянуся, што не мной!

Вячэрняя зара,
прамень надзей нязыркі:
чытаць бы без памылкі
лісткі календара,
адмераныя нам
не лёсам, ані рокам,
не выпадковым крокам –
па горлачка, спаўна!
І святасць не губляць,
і не тварыць аблыжнасць,
пашкадаваць бліжэйшых
бязгрэшнаму пад стаць!



Сярэдняя: 3.5 (2 галасоў)

Налева - спакушае д'ябл,
Направа - мроіцца нам Бог...
А проста - так карчма чакае,
за ёю трызніцца астрог...



Яшчэ не ацэнена

Як збочым мы знянацку ў прорву
З наканаванага нам шляху,
Пакіне Бог нас, небаракаў,
Так што – стрымацьма буйны нораў!!!



Сярэдняя: 2.8 (5 галасоў)

Ты ступаеш на брук, заімшэлы, даўно знаёмы.
Ён шчасліва раскінецца, выльецца прахалодай.
Пад царкоўных званоў несціханы і гулкі гоман
Ты бяжыш на кірмаш - пабліжэй да свайго народа.

Там ідзеш нетаропка, з цікаўнай такой усмешкай,
Павітаешся з кожным, спытаеш, як што каштуе.
Так свабодна і весела, з цэлым мяшком чарэшняў
Ты няспешна пракрочыш густы чалавечы вулей.

Разгарнуцца нябёсы блакітным буйным абрусам...
Што далей? І куды?
Маставая сама падкажа.
Ты гарэза-дзяўчынка нястрыманай Беларусі
І ты зведала горад - звычайна і незаўважна.

Ты сустрэнеш суседку, рамесніка і гандлярку,
Да старога садоўніка ветліва завітаеш,
Перагнешся праз весніцы: "Добрага, дзядька, ранку!".
Зачаруешся кветкамі і цяплынёю мая.

Толькі ціха душа пажадае супакаення.
Паглядзіш на крыжы, купалоў залатыя сплавы,
Узгадаеш пра кнігі...
У велічным задуменні
Ты павернеш назад
І пакрочыш дамоў,
Прадслава.