Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Галіна Пірожнік

Сярэдняя: 4.5 (11 галасоў)
Вось паветраны шарык знікае У таемным блакіце нябёс. Усе прыкметы і знакі збіраеш У лёс. Чалавеча, на што тыя веды, З якіх цудау нельга стварыць? ...вось знікае шарык у небе, Ляціць. Men's Sneaker Hub Online


Сярэдняя: 4.5 (4 галасоў)
Ёсць рэчы, якія змяняюць наш лёс: Сустрэчы з людзьмі і погляд з усмешкай, Кнігі і зоркі, каханне, канешне. …шмат рэчаў, якія змяняюць наш лёс. Ёсць дробязі розныя – хіба што не цуд! – Увагі нават не вартыя нашай. Напрыклад, звычайная манная каша… А ўсё ж уплывае на лёс нібы цуд! Бо манная каша – дзяцінства ўспамін. I робіць дабрэй мяне гэты ласунак. Матулі маёй такі падарунак – Чароўны і смачны дзяцінства ўспамін! Nike


Сярэдняя: 4.5 (4 галасоў)
Думкi цяжкiя крэмзаюць сэрца. ...Каля хатачкi дождж расквiтае, а ля печы так добра сядзець мне, Хай душа з галавой спачываюць... Супакоiцца дождж, стане дробным, Вось тады пайду ў мокрае поле паглядзець на сусвет п'яным вокам ды палаяцца з воляй цi з доляй. Я паслухаю птушак маленькiх, што спяваюць падчас навальнiцы, i ад здзiву спаду на каленкi - як жа кожная з iх не баiцца? Да зямлi дакрануся рукою цi зусiм у разору звалюся, сцiсну гразь у замёрзлай далонi, ды з зямелькаю роднай паб'юся. Запяю, закрычу, загалошу! Хай спужаюцца птушкi-пявуннi! Будзе ў рот лiцца стомлены дожджык i расцягваць, i рваць вейкi-струны. Буду ўвечары парыцца ў лазнi, што прывабна чакае ў садочку. Адагрэюцца рукi i пальцы, Адагрэецца сэрцанька ўночку. Прыйдзе сон у рыпучы мой ложак, Знiкне цяжкае ўсё, разаб'ецца... ...толькi дзе тая хатка, той дожджык? ...Дзесьцi ў марах, што крэмзаюць сэрца. Boots


Сярэдняя: 4.4 (7 галасоў)
Ад вятроў старадаўнiх i рэк беларускiх, Ад зiмнiх снягоў i сонца цяпла, Ад буйных шляхоў i сцежачак вузкiх, Палескiх балот i зорак святла. Ад крынiц Нарачанскiх i кропляў вясновых, Ад сунiцаў лясных i духмяных лугоў Нарадзiлася родная нашая мова: I слова «матуля», i слова «любоў»! Як валошкi ў полi, як цюльпаны ў садзе, Квiтнела на вуснах продкаў маiх… У далонях бабулi, у вачах маёй мацi Я чула ўсе запаветы ад iх! Дык любi i шануй, беражы, ганарыся, Бо няма больш на свеце прыгожай такой! Разважай i спявай, гавары i малicя На роднай и моцнай мове сваёй! Air Jordan VII 7 Shoes