Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Хай нехта круціць пальчыкам ля скроні...

Сярэдняя: 3.5 (2 галасоў)
Хай нехта круціць пальчыкам ля скроні, А нехта – усміхаецца мне ўслед, Але ж, пакуль пісаць не забароняць, Я буду кідаць вершы ў белы свет. Яны мне – не забава і не ўцеха, А нешта, без чаго не пражыву: Пачуцці, ператвораныя ў рэха, І думкі, што зляцелі ў галаву… Яны – мая надзённая патрэба, Раскоша, без якой мне сумна жыць – Такая ж, як вада, і луста хлеба, І прывіднай надзеі міражы. Бяру штодзённа ў рукі паасобку, Падкідваю, як белых галубоў - І новыя становяцца ў чародку Ў разліку на пашану і любоў. Ускіну – хай ляцяць па волі лёсу, Спрабуюць душы нечыя сагрэць.. Мо штосьці і падымецца ў нябёсы, І будзе жаўрукамі там звінець… Астатнія ж хай сеюцца насеннем Туды, куды іх ветрык занясе. Мо ў добрай глебе ў цёплы дзень вясенні Штось парасткам да сонца прарасце. А тое, што нікому не цікава, Хай згубіцца дзе-небудзь, нібы пыл. Яно на лепшы лёс не мае права, З якой бы гліны творца не ляпіў. 14.12.2010 air max 1


Жорстка, але ж ад нябёсаў. І

Жорстка, але ж ад нябёсаў.
І вельмі выдатна пішу.
Таму аніякіх дзьвукоссяў.
Не граф, а мужык. Не маню.