О, сорам - вершы "з-пад сякеры"!
Але ж у іх - мая душа!
Таму запісваю і веру,
Што будуць 'шчэ і "з-пад нажа".
А "з-пад ляза" ўжо навучуся -
Ўпаўзу ў наступны свой урок:
Іголкай з ніткаю прайдуся,
Каб за радком прашыць радок...
Калі ж станчэюць струны ліры,
Змагу й шыдэлак выкідаць -
Бо ўжо майстэрства ювеліра
Пачну асвойваць і ўжываць.
Калі ж свярдзёлак супакою,
Свой скарб да бляску давяду:
Адпалірую пастай Гойя
І на паліцу пакладу.
... А рабаўнік залезе ў
... А рабаўнік залезе ў хату,
І ўсё з паліцаў прыбярэ.
Прадасьць, як цацку немаўлятам.
Маўляў, каштоўна! У цане!
Або нашчадак знойдзе часам,
І нечакана для сябе,
Убачыць, як рабіць "заразу",
Адразу, а не па-крысе.
Дзякуй Таццяна Бацькаўна!