Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ці вершаплёцтва не запой?

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Ці вершаплёцтва не запой? Ледзь наталіўся хмельнай брагай – І тут жа зноў на вадапой Усё такая ж гоніць смага. Так моцна торгае нутро І так пісаць душу ўздымае, Што мусіш брацца за пяро, Хаця і слоў пакуль не маеш. Ды дзе ў натхнення з рук урвеш, Дзе заглынеш з прасторы фразу, – І зноў свярбіць істоту верш І не спыняецца, зараза! Яго ніяк не адчапіць, Пакуль не скінеш на паперу І не пачне асобна жыць І ўсё вакол сабою мераць. Тады хвілінку адпачнеш, Пасля – другую – пасумуеш І зноў – ужо на новы верш – Свае вар'яцтва накіруеш. Ці алкаголік – графаман, Што ўласнай волі ўжо не мае? Ці апантаны наркаман, Які на рыфме завісае? Мо вершаплёцтва – не запой, А паэтычная бадзяга? Але чаму ж на вадапой Усё такая ж гоніць смага? Nike