Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

возера

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)

Паблізу ад возера Нарач
ёсць возера Рудакова,
адметнае глыбінёю, -
нырнеш – не дастанеш дна.
А жывяць яго крыніцы
няспынна сцюдзёнай вадою,
празрыстай, крыштальна чыстай:
рукой зачарпні - і пі.

Над возерам Рудакова
пасля навальніцы вясёлка
над самай вадою нізка
крутым паўстае мастом.
На лодцы праплыць паспееш
пад ёю, пакуль не згасла, -
збываецца, кажуць, жаданне,
што змог перад тым загадаць.

Змаўкаюць птушыныя спевы,
прыемнаю прахалодай
зямлю агартае вечар,
і месяц з нябёсаў глядзіць.
Ён бачыць на Беларусі
шмат рэк і прыгожых азёраў.
Ды возера Рудакова
такое на ёй – адно.



Сярэдняя: 4.3 (9 галасоў)

Мерзлы месяц з-за гор васількамі
Перасыпаў азёрную сінь.
Стыне ўсё...
Ледзянымі сярпамі
Выйшла восень рабіну касіць.

Тоўпы зор снегавым пералівам
Разматалі ў палях павады.
Быццам коні з намыленай грывай
У пацемках застылі сады.

Хтосьці там, у шырокім прыволлі,
Дзе узмежкі гараць серабром,
Заспяваў пра шырокае поле,
Засвістаў ледзяным салаўём.

Эх, як рвецца душа у прасторы!
Штосьці хочацца вечна кахаць,
і дзіцячае радасці зоры
Ў ледзяных перазвонах збіраць.

Мерзлы месяц з-за гор васількамі
Перасыпаў азёрную сінь.
Стыне ўсё...
Ледзянымі сярпамі
Выйшла восень рабіну касіць.