Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ігар Гайкевіч

Сярэдняя: 3.9 (8 галасоў)
і дрэва гэтае ўпала самотна росшы ў гаі. не мужыцкая рука яго зрубала не мужык яго вырашыў ссякчы. бярозка доўга памірала яна гніла з нутры. тачылі яе чэрві, грызлі яны яе з нутры. ніхто не чуў болю ў плачы ніхто не чуў яе мальбы а яна ў самоце моўчкі памірала не ў сілах быў ветрык ей дапамагчы. бярозка звонку выглядала стройнай была прывабна, як і ўсе цудоўна ў весну загарала пупышкі ярка па вясне. але ў нутры ўжо ўсе трымцела і па ціху ўсе гніло. яна такой сумнай долі не хацела. але час настаў, жыцце яе прайшло. час прыйшоў пакінуць гэты свет так рана не паспеўшы тут пакінуць след. яна знямоглая рухнула,упала . і ніхто не ўзгадае пра яе адзін ветрык шпаркі хуткі усе плакаў, ен вельмі сумаваў і скочыў у гай бярозавы бялюткі ён рваў ўсе, і грозна ён крычаў крычаў чаму на дапамогу ёй прыйсці ніхто не змог хто загінуць ёй дазволіў? крычаў ветрык ўсе дарэмна і адказу не пачуў. у гатэм гаі жыцце ляціць імгненна усе чакаюць долячку сваю. гаротна птаства заспявала злостна ветрык лісце ўсе ірваў,жбурляў і зязюле болей не кувала і гнеў нічога не змяняў. Kids Clothes


Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
Дзе ж быў Твой народ, мая Радзіма? калі пілавалі ворагі цябе. забівалі твойго сына... стаяць на могілках матулі ў журбе. Чаму маўчалі нашыя мужчыны? папусціўшы голавы да ног. пакуль снавалі дзікія дружыны, Твой, Айчына, разбураючы парог. Крыжы кругом ды крумкачы-вар'яты. сцерагуць папусцеўшы бор, стаяць паўсюль пустыя хаты... няўжо прайшоў маей Радзімай мор. New Balance


Сярэдняя: 3.1 (7 галасоў)
Доўмант, ці гэта ты!? ці зноў я бачу зданні? перада мной стаіць ваяр! у пышным рыцарскім убранні, зямлі пскоўскай уладар. узяўшы меч моцнаю рукою, ён глядзіць у даль. быццам бы чакае нешта, але марна, усе скончылась нажаль... у полі вецер травы гойдае калыша, над зямлёю чырванее небасвод, і відаць як тур магутны цяжка дыша. ён бачыў усіх тых ваявод, што з Доўмантам дружыны гналі, у цяжкі бой, крывавы бой! як з ранку коні росы з траў пааббівалі, крыкі вояў сутрасалі іх пакой. латы громка грахаталі! у шчэпкі разляталіся шчыта, дрыжыны перамогу здабывалі, верныя князя мужныя сыны.Jordan Jumpman Pro AJ12.5


Сярэдняя: 4 (4 галасоў)
На небе зорка зяе, захапіўшы небасвод! яна простор любоўю авявае , ціха крочыць на пярод. та зорачка ярчэй за сонца. роўных у прыгажосці ёй няма! загляні ж у мае аконца, прашу цябе, але дарма. Яна на небе ў танцы скача, какетку,польку, падыспан. ты пакахай мяне вар'ята, закахаўся я, ці то месяца падман? я пакахаў цябе адразу, як толькі трапіў у тую ноч. не прабачу нікаму тваю абразу! ты па жыцці са мною кроч. мая ты зорка у цёмным небе. кахаю я цябе! як жабрак бачыць шчасця ў хлебе! я свайго шчасця не бачу без цябе! і калі трубы заравуць у небе, анелы спусцяцца да нас. ты ўратуеш мяне ў іхнім гневе судны дзень абойдзе нам. Footwear