Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

існаваньне

Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)

Цi не вецер адхiнаў мярэжы,
Цi не зоры асвятлялi шлях.
Чараўнiцтва зруйнаванай вежы -
Бел-чырвона-белы сцяг.

Крок насустрач - быццам павуцiнне,
Стрэлы ў спiну - ваўкалакаў смех.
Што ж жыццё? Ды гiне яно, гiне
Кроплямi вясновымi са стрэх.



***

Сярэдняя: 4.1 (16 галасоў)

Нацыянальная самасвядомасць знікла,
У беларусаў яе цяпер няма!
Бо беларус, як той крот панікнуў
У нару сваю, забыў сваё імя!

Каб зналі продкі нашы дарагія,
Што пасля іх нашчадкі будуць вось такія
Як мы, то хіба ж змагаліся б яны
За нашу незалежнасць, быццам перажыўшы тры вайны!?

Не варта так рабіць, шаноўныя сябры,
Не варта забываць свае старажытныя карані,
Бо згінем мы ў выніку як нацыя
І пойдзем прыслугоўваць да пана, майце рацыю!



Сярэдняя: 4 (4 галасоў)

Дні паўзуць як п'яны сваяк з гасцей,
Зімовай соннай мухай.

Аднойчы я прачнуся сукай.
І жыццё адразу стане нашмат прасцей



Сярэдняя: 4 (7 галасоў)

Добрай справай падаецца нам - спяшацца,
Свет змяняць і падбухторваць іншых так.
Мы забыліся са шчырасцю ўсміхацца,
Быць героем амаль кожны з нас мастак.

Адпачынак суадносім часта з працай,
Асуджаем тых, хто вельмі доўга спіць,
А не думае пра тое, як планеце
Ўсю даніну найхутчэй бы аплаціць.

Мой сусед павінен мне, а я суседу -
Кажа той, хто на свой карак узваліў
Увесь цяжар чужых клопатаў і бедаў,
А пасля штодня адну гарэлку піў.

І нягледзячы, што нас не прыпыніць,
Мы працягваем на ўсіх злавацца,
А насамрэч цягнем за старую ніць.
Добрай справай лічым мы - спяшацца.

05.05.2018