Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Міхась Чарот

Charot.jpg
Нарадзіўся 7 лістапада 1896 года ў гарадскім пасёлку Рудзенск Менскай вобласці ў сялянскай сям'і. Сапраўднае прозвішча - Кудзелька. Скончыў Маладэчанскую настаўніцкую семінарыю (1917). У 1917 г. мабілізаваны ў армію. У 1918 г. вярнуўся на Беларусь, удзельнічаў у партызанскім руху ў час акупацыі Беларусі буржуазнай Польшчай. З 1920 г. - супрацоўнік, у 1925-1929 гг. - рэдактар газеты «Савецкая Беларусь». Ініцыятар стварэння і кіраўнік першай у рэспубліцы літаратурнай арганізацыі «Маладняк» (з 1923). Быў сябрам ЦВ К БССР (1924-1931). У 1937 г. рэпрэсіраваны, асуджаны да вышэйшай меры пакарання. Рэабілітаваны ў 1956 г. Сябра СП СССР з 1934 г. Друкавацца пачаў у 1919 г. Аўтар кніжак паэзіі «Завіруха» (1922), «Босыя на вогнішчы» (паэма, 1922), «Выбраныя вершы» (1925), «Карчма», «Ленін», «Марына» (паэмы, усе ў 1926), «Беларусь лапцюжная» (паэма, 1927), «Чырванакрылы вяшчун» (паэма-фантазія, 1927), «Паэмы» (1928), «Сонечны паход» (1929), «У сонечным паходзе» (вершы і паэмы, 1986), «Выбраныя вершы і паэмы» (1935), Збору твораў у 3 тамах (1933-1936), у 2 тамах (1958), «Выбраныя вершы і паэма» (1967), «Выбранае» (1982). Выдаў зборнік апавяданняў «Веснаход» (1924) і «Выбраныя апавяданні» (1926). Апублікаваў п'есы «Мікітаў лапаць» (апублікавана і пастаўлена ў 1923), «Дажынкі» і аднаактоўку «Сон на балоце» (1924), дзіцячыя п'есы «Пастушкі. Данілка і Алеська» (Клімавічы, 1925). Напісаў музычную драму «На Купалле» (адноўлены тэкст апублікаваны ў 1982, пастаўлена ў 1921, кампазітар А. Туранкоў стварыў на тэкст п'есы оперу «Кветка шчасця»). Па аповесці «Свінапас» стварыў з Ю. Тарычам сцэнарый першага мастацкага фільма «Лясная быль» (пастаўлены ў 1926).Air Jordan X 10 Shoes


Сярэдняя: 4.7 (33 галасоў)
Балотам снежным праз сасоннік, Які смаловым пахам вабіць, Прастор балот зімою соннай Люблю санямі разухабіць. Люблю, як кусцік нізкарослы, Калі з саней назад паглянеш, Нібы адкінуўшы ён вёслы, Плыве па белым акіяне. Пукаты стог люблю аб'ехаць, Сляды наўкол зрабіць палоззем І сена, выскубнуўшы вехаць, Люблю раскідаць па дарозе. Люблю, як санкі мчацца з плачам, Пісклявы гімн зіме заводзяць, А конь, падкуты чортам, скача, Нібы па шкле, па гладкім лёдзе. Люблю закутацца кажухам, Згайсаць ад меж да меж краіну І крыкнуць гучна завірухам, Што ў хвалях белых не загіну. І зноў ляцець... Дуга хай звоніць, Пакуль конь лейцы не аслабіць... Прастор балот зімою соннай Люблю санямі разухабіць... Air Jordan Spizike 3.5


Сярэдняя: 4.7 (7 галасоў)
Хавае змрок у небе хмары. Агонь ён паліць вечных зор; Глядзіцца месяц у выгары, Дзе не змаўкае жабаў хор. Не хіліць вецер куст ракіты, Не свішча сумна, як удзень... На гай, на поле і на хаты Спаўзае ночы лёгкі цень. Туман бялее над балотам, Дзяргач завёў траскучы спеў, Жукі лятаюць па-над плотам, Жывёла йдзе з пагону ў хлеў... Ідуць ад працы ў вёску людзі, Дзяўчаты, хлопцы, мужыкі, І гукі песні роднай льюцца, Як хвалі быстрай той ракі... Змаўкае спеў... Вось ночы ціша Нясе ўсяму святы спакой... А сэрца доўга мне калыша Твой сумны спеў, край родны мой. Nike Air Max Plus TN


Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
Спакойна спі, пясняр, далёка на чужыне... Нашто пакінуў край, які быў сэрцу міл? Ці, можа, ты хацеў, каб на палях краіны Стаяла менш крыжоў і менш было магіл? Кахаў ты родны край, дзе цемра, здзек пануе; З народам плакаў ты, як лепшы яго сын... Цяпер ты замаўчаў... А ўсё ж акорды чуе Гаротны люд... Не змоўк іх дзіўны гімн. Ў акордах чуюцца ўсё сумныя напевы; Адбітак тваіх дум - у іх можна ўгадаць, Шмат жальбы ў іх чуваць, і радасці, і гневу. І звоны ланцугоў нявольніка чуваць. Ты спевам разбудзіў народ свой напрадвесні, Якому на алтар свой дыямент прынёс... Яшчэ акорд не змоўк тваёй прыгожай песні, Хоць струны абарваў жыцця паганы лёс. Лье слёзы па табе народ, і гай, і поле І вераць у прамень, які ты ўсім паслаў... Акорды будуць жыць - твой дар, паэт, - на волі, А з імі будзе жыць, хто плакаў і стагнаў... adidas Sneaker News