Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Папко Юрый

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Бягу я па жыцці з мелодыяй. Усё раблю з вялікай асалодаю. Ніхто не можа мне ў гэтым перашкодзіць, А толькі сам сабе суму наводзіць. Так! Я такі! Я весяльчак! Магу падскочыць так і сяк. Магу я заспяваць вясёлую мелодыю. Магу патанчыць за калодаю. Але вось так бывае не заўсёды. Бывае мне не падабаецца ўсюды, Бывае так, што жыць ужо не хочацца, І ўсе надзеі, мары і жаданні замарочацца. У гэтым выпадку мне трэба знікнуць. У ціш, у глыбіню, спакой пранікнуць. Пачуць як б’ецца сэрца зноўку, І скінуць з шыі моцную вяроўку. І зноў запець, заграць, затанцаваць. І зноў свой сцяг вяселля ў неба ўзняць. Прайсці па свеце з шчасцем гэтым. І быць такім заўсёды: і зімой і летам. Crazy Explosive 2017 PK Low


Сярэдняя: 4.3 (6 галасоў)
І колькі чалавек не сумаваў, Назаўтра ўсё адно будзе не кепска. Хоць душу д’яблу ён прадаў, Да цеплыні, дабра цягнецца сцежка. І колькі б ён таго хацеў, Каб злодзеям быць несусветным, Пяшчотай аддае ад яго стрэл, Бо робіць ён, хоць для каго, дабро вось гэтым. Змагаюцца са злом усе на свеце І кажуць, што яны, як воіны дабра, Але ж сабе падобных хочуць сцерці, Не заўважаюць што яны і самі дзеці зла. Калі не так, чаму на свеце плачуць Малечы, што страцілі сваіх бацькоў? Тады вайна па гэтаму і значыць Найгоршае на свеце зло. І ці няма душы той чалавечай? Ніяк не можна зразумець? Чаму не легчы каля печы, Свае бакі ад холаду пагрэць? Але ж усе лезуць, сунуцца кудысьці! Усё прыгод і драйву ім патрэбна. Вы памятайце як жылося нам калісьці, Калі ў нас было даволі срэбра. А што вось зараз стала з намі? Не ведаю, чаму так зноў. Дрыжыць зямля бацькоў пад нашымі нагамі, Трасецца той зямлі пакроў. Ганяюць танкі ўправа, улева І іх ужо не супыніць, І не шкада ўжо ім дрэва, Альбы каго хочуць забіць. Вар’яты ўладу захапілі, Ваююць страшна між сабой, Народ сваёй зямлі забылі, Жыве які адной душой. І страшна стала мне за заўтра, Не ведаю, што будзе там, Спаганіліся ўсе святыя клятвы, І што рабіць не ведаю і сам? Хоць ты ідзі і разам там змагайся, Хоць у хаце невылазна ты сідзі, Схадзі, мага, да прыстані пакайся, Але ж ў сям’ю сваю прыдзі! Не адрывай ад сэрца тое, Што роднае з маленства бацька даў, Бо гэтае сваё, а не чужое! Пасля каб Бог не пакараў. Хачу было каб так, Каб людзі сябравалі і кахалі, Але ж мне кажуць: “Ты дзівак! Былое, плыні гэтае твае вось хвалі. Цяпер у модзе вось вайна: Каб паказаць сябе вельмі вялікім” А я кажу, што ўсё дарма, Не робіце патрэбныя вы вынікі. Трэба кахаць! Нічога болей! Каханне гэта выратуе мір. І будуць сустракаць вас з хлебам, соллю, І будзе на ўвесь свет вялікі пір! adidas NMD kaufen


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Калі блукае на небе чыстае паветра, Калі прыходзіць момант нейкі нескладовы, У галаве блукаюць думкі: Чаму уначы бывае светла? Чаму ўсё ёсць? – Вы адкажыце мне пановы! Але мне не чуваць нічога і ў сэрцы пуста. Бывае сам узнімеш позірк і застываеш ненадоўга, Глядзіш у неба: і толькі воблака ці хмарка глусту. І лезуць думкі, і нападае вельмі велька асцярога, Бо ты не ведаеш адкуль усё ўзялося, Бо не пазнаеш ісціны ўсяго жывога, Не зразумееш, што чакае пасля смерці. У няведанні ты ходзіш ад астрога да астрога. Я веру, у будучым зламаюць усе загадкі, Паведаюць сэнс існавання чалавека, А потым усё забудуць, і зноў пачнецца ўсё спачатку, І будуць думаць, як я над гэтым, ад веку і да веку. Jordan sneakers