Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Уладзімір Луцкер

Сярэдняя: 4 (2 галасоў)
Акаляемы вершам прыватны сусьвет. Мой прытулак -- сузор'е чароўных кабет. Нетаропкая раніца з водарам кавы паляпшае мне верш мой нязвыклаю з'яваю гожай сталай кабеты ў кароткай спаднічцы… Ці яна сапраўды, ці мне то толькі сьніцца Ў асяродзі радкоў, акаляемых моваю?.. Мова вабіць ў прытулкі і ў «у нескладовае», да спаднічкі кабеты, яе пацалункаў у духмяным паветры краіны ласункаў Racing Archives


Сярэдняя: 3 (1 голас)
Прысьвячаецца Любе і Міхасю Вераціла Бывае, што й пазбаўлены бліскучасьці, але ж у чыстых колерах, бы акварэль настрою, верш рэшткай прысмакаў аздабляе нам наш штодневы побыт Nike Sneakers


Сярэдняя: 3 (1 голас)
Любе і Міхасю Вераціла Бывае, што й пазбаўлены бліскучасьці, але ж у чыстых колерах, бы акварэль настрою верш рэшткамі прысмакаў аздабляе нам наш штоднёвы побыт Boots


Сярэдняя: 3.7 (9 галасоў)
Неабыякавыя да сусьвету Вершы і дождж Таямнічы, начны. Па вільготнаму шклу, У трапяткім паветры Дробныя кроплі Зіхацяць пад святлом ліхтароў; Нешта шэпчуць галлю I зрываюцца ўніз, Бы-нібы з гукаў складаюць малюнак. Размаўляюць са мною Пра фарбы восені, Пра цудоўныя ружы Пад кашуляй дзяўчат, Адначасова Ставячыся да Мовы Як да цуду. Рэшткі «Дрэваў» Лоркі Чутныя ў кожным радку – Трэба толькі Адпаведна Ладзіць слых. Adidas