Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Віктар Леаненя

Сярэдняя: 4.6 (5 галасоў)
Вусначкі, вусны! Мяне пацалуйце… Вусначкі, вусны, – малінай гараць. Жарсці сваёй для мяне не шкадуйце – Я вас не буду зусім шкадаваць. Будзеце заўтра, распухлыя вусны, Вабіць мяне і саромецца зноў. Я падкрадуся – таемна і хлусна, Ды зацалую вас, вусны, без слоў. Вусначкі, вусны! І вы пацалуйце, Хай і мае, як маліна, гараць… Жарсці сваёй для мяне не шкадуйце, – Я вас не буду зусім шкадаваць! Nike


Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
Над лугамі гудуць медагоны, І жаўрук так натхнёна пяе! Сонца промні злаўлю я ў далоні, Перасыплю ў далоні твае. Я аддам табе ўсю многаквецень, Ручаём абцалую цябе, Абдымацьму салодка, як вецер, Абдымае каткі на вярбе. Краскі выпрашу я у вясёлак, У лясоў – іх загадкавы сон, У маланкі я вымалю сполах, У званоў – іх малінавы звон. Я злаўлю салаўіную песню І у сэрца тваё пералью, Каб аж некалі ў новую весну Ты ізноў мне сказала: «Люблю!» Nike Shop


Сярэдняя: 5 (8 галасоў)
Пастукаўся дожджык у вокны, – Ніхто яго ў дом не пусціў, І ён, небарака, маркотны, Па шыбе слязінку скаціў. Патупаў яшчэ каля хаты, Ды лугам паволі пайшоў… І раптам убачыў: дзяўчаты Схаваліся там пад стажок! Смяюцца, а зубы – як брошкі, Шчабечуць яму: на, дастань! А вочы, як тыя валошкі, І аж екатала гартань. А дождж малады быў, вясновы, Маркоціцца доўга не мог: Узяў, сыпануў без прадмовы Гуллівым дзяўчатам пад стог! І ён цалаваў ашалелых Дзяўчат праз разгублены смех… Я думаў: чаму я нясмелы? Чаму я услед не пабег? Air Max 90 Classic


Сярэдняя: 5 (7 галасоў)
Пакуль жывы – не песці цела. Пакуль жывы – забудзь пра млосць. Пакуль душа не адляцела, – Успомні: на Зямлі – ты госць. Жывеш і многа ты, і мала, Сваю грызеш таемна косць, Марнуеш час свой, як папала, – Ты помні: на Зямлі – ты госць. Страляў і бэсціў, рушыў, плыжыў, Ты, безразважны ягамосць! Ці ўсе учынкі ты узважыў? Забыў, што на Зямлі ты – госць? Дык азірніся, чалавеча; Вакол пануе прыгажосць, Красуе ўсё, усё трапеча, – Прырода вечная, ты – госць. Табе сусвет даў гэтак многа, Ды адчыніў не ўсё наскрозь. Падумай, дзе твая дарога? Бо на Зямлі – ўсяго ты госць. adidas