Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ал Ті

Сярэдняя: 4 (1 голас)
І ня трэба смяяцца, Тут жа лютасць сваю выяўляць. Давядзецца растацца: Гэту думку пара ўсведамляць І настрою разбітыя рытмы, І турботы застылай душы, І чакання дарэмнага сутнасць... Ды і сам ці ўсё добра пражыў? З гэтым трэба змірацца, Бо і светлых дастала хвілін... Не патрэбна чапляцца, Выцякае хвілінамі сплін. Усё ж не трэба смяяцца, Як і лютасць сваю выяўляць. Марнатраўна баяцца, Бо няма ўжо чаго і губляць... Air Max 95 VaporMax


Сярэдняя: 4.2 (173 галасоў)
А неба па квадратах, хвастала як з вядра, страляла аўтаматам разрэджанага шкла. Іржала звонка лета, Ў асфальт стучэў гарох, і сонца зрэдзьчас светла Смяялася скрозь змрок. А цемрадзь знікла ўлева, святлом з’явіўся мір, такая вось залева, вар’яцкі бамбардзір... ADIDAS ORIGINALS


Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
звычайныя пяць літар ізноў да нас прыносяць звычайную пару, ліст жоўты ападае... я раптам зразумею, і здрыгануся: восень... *** звычайныя пяць літар... і зноўку не да сну. і зараз мы праз восень паплылі ўсе ў вясну... Rangsiya Milky Chanhom


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Зноўку новы тыдзень на зыходзе, Вершы мкнуцца сумным раўчуком. Як чырвоны трасер у палёце, тыдзень б’е пякучым канчуком. Выпускаю, зноўку выпускаю, Не паспеўшы, не зрабіў, не змог. Дрэсіруе жыцце і кусае... Толькі зноў, Апорт яшчэ Апорт... Ведаю, што ёсць, нарэшце, выбар: З-за чаго ж тады паўзу як вош. І з усіх мне дадзеных верлібраў Выціскаю вынік я на грош Нават блізка не відаў імгненне Крыкнуць часу: - стой! І пагатоў Ў вечнасць несці мне маё тварэнне, Што з душой зрабіць сваёю змог... Я ўсё той, але крыху сталею. Не зраблю шматлікага я ўжо. Бестурботна пазіраць не смею На пустыя тыдні віражом... Air Jordan VI High