Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Людміла Забалоцкая

Нарадзілася 27 снежня 1949 года у горадзе Крычаў Магілеўскай вобласці ў сям'і служачых. Сапраўднае прозвішча - Саламаха. У 1968 г. скончыла Крычаўскую медыцынскую навучальню, працавала карэспандэнтам чавускай раённай газеты «Іскра». У 1974 г. скончыла філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1974-1984 гг. - навуковы рэдактар у Беларускай Савецкай Энцыклапедыі імя П.Броўкі. Сябра СП СССР з 1990 г. Друкуецца з 1968 г. Выдала зборнікі вершаў «Сакавік» (1974), «Радаводны васілёк» (1981), «Святло палыну» (1989). Zoom Lebron Soldiers IX 9


Сярэдняя: 4.2 (12 галасоў)
Ільдзінкай сіняй, плыткай, крохкай Гучыць любімае імя. I воз бахматы сцежкай дрогкай Плыве, дзе нас даўно няма. Расстайны лебедзь, лебедзь чорны Над лесам тужыць, нібы здань. I на душы маёй вячорна Мірсціцца лебедзя бяда. А ён прарочыць і прарочыць, Што пашкадую даўні час, Калі купальскі мой вяночак У рэчцы шчасця залачаў. Калі ахвярна птушкі пелі Для нас дваіх, для нас дваіх. I мы ўзляталі на арэлях, Ажно займала ветрам дух. I ты крычаў «люблю» сцяжынам, I бласлаўлялі дрэвы нас, А мне дастаўся лёс жанчыны, Шмат давялося страт спазнаць. Ты б засланіў, мой боль суцішыў, Пяшчоту ціхую прымаў. Ільдзінкай крохкаю на вішні Звініць любімае імя.Kobe 11 Mentality


Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)
Асмужліва-журлівы сцішны ветах. Ключы жыцця згасаюць дзень пры дні Ільдзіны змроку крохкія, як лета Са звонам яблык ў роснай цішыні. I полаг ночы ў зорах адымжэлых Жадліва адцяняе жытні сон. Блюзніцца, што ў аблоках парыжэлых Стуліўся жоўты ранні каласок. Жніво сышло. Збылося наша лета. Мне горка — жніўнік ранні пачарнеў. I колер сівізны — на шчасці вета — Стамлёна скроні ціхія кране.adidas NMD kaufen


Сярэдняя: 3.7 (6 галасоў)
Грыбасей у жніўні тупатаў Між ялінак, дзе буяла папараць. Шышкі з шапаценнем ціха падалі, I мне ўсё здавалася не так. Дзеці замаўлялі: «Сыпані, Буйны дождж, па буяках, па верасе. Коптурам наб'ём кашы ў верасні Белымі грыбамі... Секані...» ...Грыбасей, даверлівасць пасей, I вярні ў дзяцінства незваротнае, Добрае, кароткае і роднае, Што ідзе па золкавай pace. Puma