Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Новы год

Сярэдняя: 3.2 (9 галасоў)

Гадзіннік адлічвае года імгненні астатнія.
Яшчэ пяць хвілін — і куранты дванаццаць праб'юць.
І, келіх шампанскага ўзняўшы, на міскі салатныя
увагу звярне навагодне настроены "людзь".

І ёлка міргне, і запахне хурмой, мандарынамі,
і шчасця вазок пажадаем адзін аднаму...
А ў гэтую ж ноч (ці не ў нас, беларусаў, за спінамі?)
пачвара-вайна вычвараецца: "Свет узарву!"

Ратуюцца дзеці ў падвалах ад смерці — не вынайсці.
Ўчарнеўшыя мамкі хаваюць сыночкаў-салдат....
О, як не хапае нам, людзі, любові і літасці!
Хоць цяжка паняць, хто ў жудоце такой вінават.

Стаіць на парозе Наступны — чарговы —
шаснаццаты.
Не ведае нават, заходзіць, як звыкла, ці не.
Паклічам яго, каб не збег, не застаўся ў пятнаццатым.
І скажам рашуча: "Не быць — аніякай! — вайне!"

Хай мірнае неба — паўсюль! — расцвітае світанкамі!
Хай дзеці смяюцца і... сонца, зірнуўшы на іх!
Хай ліпы растуць і галёкаюць птушкі над ганкамі.
І будзе ў нас радасць — адзінае шчасце — на ўсіх!



Сярэдняя: 4.5 (85 галасоў)

Сябры мае! Віншую вас
З найлепшым святам – Новым годам!
Хай новы дзень і новы час
Змяце ў мінулае нягоды!

Дазвольце шчыра пажадаць,
Каб вам у вокны ззяла сонца,
А ў вашы сэрцы благадаць
Лілася ліўнямі бясконца!

Каб зоркі падалі ў руку,
А на стале было да хлеба.
І каб хапала ў кашальку
На ўсе надзённыя патрэбы.

Хай будзе ў сем’ях вашых мір,
І разуменне, і пяшчота –
Калі любоў – не страсці вір –
Дух акрыляе у турботах!

Дай Бог здароўя вам збанок
І поўны келіх весялосці,
Каб не зваліла стома з ног,
Пакуль да вас даедуць госці!

Жадаю ўдачы вам, святла,
Дабра, спакою, мудрай згоды –
Каб радасць шчыраю была!
Жывіце ў шчасці! З Новым годам!

2.01.2012



Сярэдняя: 4.7 (6 галасоў)

Прывітанне, сябрукі!
Добры дзень, сяброўкі!
Сёння — свята. Не з рукі
грозна хмурыць броўкі!

Паглядзіце: Новы год,
панапхаўшы клункі,
сустракае ля варот,
дорыць падарункі.

Сёння ён — шаноўны госць
і доўгачаканы.
У яго ў мяшэчку ёсць
смех — для несмяянаў,

песні — тым, хто не пяе,
казкі — для занудаў
і... чаго вам не стае —
танцы, гульні, цуды.

А для тых, каму ні ў чым
не хапае ладу,
ён падкідвае мячы,
і з мячамі — радасць.

Ды каб вам падчас гульні
на зямлю не ўпасці,
дорыць сонца прамяні,
снег і... мора шчасця,

і здароўя, і дабра,
і святла, і згоды...
І любві.

Але ж пара
крыкнуць: "З Новым годам!"



Сярэдняя: 3.8 (26 галасоў)

Я самы звычайны беленькі зайчык.
Хаваўся я ў сьнезе ад злыдняў ваўкоў.
Міргнуў мне зь нябёсаў месяц-акрайчык.
Пакінуў я норку ды ў вёску пайшоў.

Зірнуў ў задуменьні на белы дымок.
Спыніўся ля невялічкай хацінкі.
Там ёлка прыбраная бачна здалёк.
На шыбах мароз саткаў павуцінкі.

Залез у сумёты, ў акенцы гляджу:
Рыхтуецца люд сустракаць Новы год.
Ад холаду я ды ад страху дрыжу:
І вушкі замерзьлі, і лапкі як лёд...

А ў залі агромісты кот паласаты
На мяккай канапе вальяжна расьсеўся.
Страшэнна стаміўся гарэза вусаты,
Бо вэнджаным мясам ды салам аб’еўся.

Крыху адпачыў і зноў скокнуў на стол.
Пасьцягваў з канапак плотку і шпроты.
Ды тут гаспадар у пакой увайшоў.
Зьбянтэжыўся кот, прыціх, ну а потым

Узьлез на фіранкі і з крыкам: “Мяў! Мяў!”
Сарваў іх з вакна, зьляцеў на падлогу,
Заблытаўся ў сетцы карункаў, а я
Забыўся на страх, пабег на падмогу.

Кот выскачыў ў сенцы, вядро абярнуў,
Напоўненае сьцюдзёнай вадою.
У збан са сьмятанай свой хвост абмакнуў
І сутыкнуўся нарэшце са мною.

Мы разам разьбілі слоік з варэньнем
І шпарка пабеглі хавацца пад ёлку.
Крычэў гаспадар: “Ну што за стварэньне!...”
Кату было вельмі, вельмі няёмка.

Цягнуў гаспадар яго ў хату за хвост,
Запэцканы тлустай белай сьмятанай.
Кот скардзіўся на нешчасьлівы свой лёс.
Пад ёлку прыбегла красуня Яна.

“Ой, тата, глядзі, тут схаваўся зайчык”, –
Усклікнуў блакітнавокі анёлак.
У небе ўсьміхнуўся месяц-акрайчык,
І трапіў я ў царства морквы ды зёлак.

У хатцы ўтульнай, на печачцы цёплай
Сагрэў свае вушкі, хвосьцік і лапкі.
Мяне частавалі салодкай морквай,
Смачнай капустай, вялізнаю храпкай.

Пад ёлкаю мы Новы год сустрэлі.
Адсутнічаў толькі кот-небарака.
Ён соладка спаў на мяккай пасьцелі.
І трэсьліся сьцены ў хаце ад храпу...