Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

бацькі

Сярэдняя: 4 (6 галасоў)
Бацькава сталярня (Прысвячаю свайму тату Пічыцу Уладзіміру Андрэевічу) Яшчэ была без мэблі наша хата, Хоць да ўваходзін поўнасцю гатова. Заняў пад свой вярстак сталярны тата Нябелены пакой у ёй часова. У думках марыў: як заробіць грошай, Тады майстэрню ён сабе збудуе. Ну, а пакуль была там нам раскоша, І толькі маці сварыцца, бядуе. І просіць нас ад саменькага ранку, Каб мы ў сталярню нават не ступалі І не рабілі ў стружках больш гулянку. Кляліся мы, ды слова не трымалі. І ў гурбе пілавіння з галавою Куляліся і я, і большы брацік. Пасля ўцякалі ў “чыстыя” пакоі, Каб нам лупцоўкі не было ад маці. Больш на мяне злавалася яна: “Якая з вамі чысціня тут будзе, Што гаварыць пра меншых, як сама Стаіш у пілавінні ўся і ў брудзе. Зноў стружкі па ўсёй хаце разняслі”, І з крыўдаю падлогу падмятае, “Во, колькі смецця зноў мне прыняслі”, І злосна на нас венікам махае. Маўчала я, быць не магло іначай, Сябе я адчувала вінаватай. І марыла з упартасцю дзіцячай, Што больш не будзе сталяром наш тата. Вунь, працаваў бы лепей трактарыстам, Вазіў бы нас з сабою у кабіне, Было б у хаце хораша і чыста, І не ляжалі б стружкі, пілавінне. Але тады ўзяла б я дзе фігуркі, Што пахнуць лесам, хвояй і смалою? На аканіцах бацька ўжо карункі Не выразаў бы пілкаю ручною. Жыцця без гэтых цацак не ўяўлялі, Не ведалі пра лялькі і машынкі, Палацы з розных дошчачак складалі, І так раслі мы—хлопчыкі, дзяўчынкі. З тае пары гадоў прайшло нямала, Даў талент свой сынам мой бацька ў рукі. З фігуркамі цяпер, як я, бывала, Гуляюць мае дзеці—яго ўнукі. 1997г Women's Fashion


Сярэдняя: 4.7 (50 галасоў)
Вярнуўшыся ў родную хату, На родны прысеўшы парог, Ты скажаш: “Дзень добры, мой тата! Падумаць, прайшло столькі год…” Маршчыністы твар усміхнецца І скажа: “Мінаюць гады, Але застаюцца навечна Святымі – сям’я, дом, бацькі!” Вярнуўшыся ў родную хату, З сям’ёй за святочным сталом, Сустрэўшы з аплаткай Каляды, Успомніш дзяцінства сваё… І рэха малітвы сумеснай Гучыць, як бацькоўскі наказ: “Вас можа раскідаць па свеце, Але прылятайце да нас!” Вярнуўшыся ў родную хату, Адкуль б’е крыніца твая, Цяпер дзе адно маці з татам Стаяць ля пустога двара І вуліцай зноў выглядаюць, Калі ў дом вярнуцца сыны… А дзеці лісты дасылаюць: “Вам дзякуй, што ў свеце ёсць Вы!” І робішся зноўку багатым Ад шчырых усмешак і слоў, Вярнуўшыся ў родную хату – Да родных, любімых бацькоў!!!Air Jordan XXX 30 Shoes


Сярэдняя: 4.6 (10 галасоў)
Дываны, гарнітуры,
Тэлевізары, дачы
Дастаём, выбіваем
Дзе за хабар, дзе з плачам.

Абліцоўваем пліткай
Туалеты і кухні,
Як машыны не маем,
Дык ад зайздрасці пухнем.

Загранічныя шмоткі
Аж з'ядаем вачыма
I купляем, бо з вёскі
Дапамогуць грашыма.

Выручаюць бацькі нас,
Што ад золку да ночы
Не вылазяць з адзежы
Прапацелай, рабочай.

А ці часта такая
Думка сэрца цяжарыць:
«Як там маме і тату,
Можа,
           цяжка пад старасць?»
Nike Phantom Vision


Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
Каб было ў цябе шчасця багата І не скрыбліся кошкі ў душы, Карані свае – маці і тату – Нібы вока сваё, беражы. Атуляй іх любоўю, пяшчотай, Аблягчай ім штодзённа жыццё, І шануй іх, і памятай, што ты Абавязаны родным за ўсё. За тваё ў гэтым свеце з'яўленне, Немаўляцтва, дзяцінства без хмар, За юнацтва, пару станаўлення... О, няспыннасць бацькоўскіх ахвяр! За ўтрыманне жыццёвага ладу – Каб дзіцяці жылося лягчэй, За падтрымку ва ўсім, і парады, І надзейнасць іх рук і плячэй. Кім без іх, дарагіх, мы былі бы? Без бацькоў, мабыдзь, свет бы зачах. Нібы хлеба надзённага скібы Іх усмешкі і сонца ў вачах. Як сцвярджаюць і Богі, і людзі, – Шанаваннем бацькоў ахіні – І цябе на зямлі добра будзе, І твае да падоўжацца дні.Adidas Arkyn Boost