Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Апошнія водгукі

Вашыя сябры тут!

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

1906

Сярэдняя: 3.7 (11 галасоў)

 

Вы кажаце: надта пяю я нявесела,

Пацехаў нiякiх не бачу ў людзей...

Пакiньце смяяцца! Вас праўда не ўсцешыла,

Няпраўды ж не знаю ў душы я сваей.

 

Як пеў я дагэтуль, так пець не сцураюся,

Жальбою маркоцячы песню сваю;

Я ў долю народа свайго узiраюся

I толькi аб гэтым для вас тут пяю.

 

Няхай свет пазнае ўсе песнi бяздольнiка,

Хай вораг-мучыцель дрыжыць з праўды слоў,

Быць вольным хай родзяцца думкi ў нявольнiка,

Хай быць чалавекам захоча брат мой.



Сярэдняя: 4.6 (67 галасоў)

Згінулі сцюжы, марозы, мяцеліцы,
Болей не мерзне душа ні адна,
Сонейкам цёпленькім, зеленню вабнаю
Абдаравала зямельку вясна.

Рэчкі бурлівыя, ўчора санлівыя,
Сёння усталі, плывуць і бурляць;
Рыбкі шмыглівыя скачуць, купаюцца,
К небу прыветна з вадзіцы глядзяць.

Пушчы паважныя, зімку праспаўшыя,
Радасна песні зайгралі свае;
Лісці зашасталі, птушкі зачыркалі,
Свішча салоўка, і дзяцел клюе.

Поле травіцаю сочнай адзелася,
Выйшла скацінка і дружна скубе,
Каля скацінкі падпасвіч з жалейкаю
Хадзіць навокал ды йграе сабе.

Грай, грай, жалеечка! Грай, грай, вясёлая!
Выйграй з вясною і долечку мне;
З пушчаю, з птушкамі, з вольнымі ветрамі
Грай мне аб шчасці, грай аб вясне!