Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алесь Пісьмянкоў

pismjankou.jpg
Нарадзіўся 25 лютага 1957 года ў вёсцы Бялынкавічы Касцюковіцкага раёна Магілёўскай вобласці. Пасля заканчэння Бялынкавіцкай сярэдняй школы працаваў у раённай газеце «Сцяг камунізму». У 1980 годзе скончыў філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага універсітэта. Працаваў рэдактарам аддзела навукі і мастацтва часопіса «Полымя». Першыя вершы надрукаваў у 1973 годзе ў касцюковіцкай райгазеце. Аўтар зборнікаў паэзіі «Белы камень» (1983), «Чытаю зоры» (1988). У 1988 годзе за зборнік паэзіі «Чытаю зоры» прысуджана прэмія Ленінскага камсамола Беларусі. Air Jordan 12 Low


Сярэдняя: 4.6 (39 галасоў)
I вёдры поўныя вады, I вочы поўныя дабра. Гляджу на матчыны сляды На белай посцілцы двара. I з гэтай чуйнай цішыні, Што лёс паслаў, як дар, Гляджу ў былыя дні — Гадоў гартаю каляндар. Я іх гартаю без жальбы, Лічу ад першага вянца. Нічога нельга мне забыць — Усё мне несці да канца. З сабою несці праз гады Ад белай посцілкі двара I вёдры, поўныя вады, I вочы, поўныя дабра.Adidas Predator Tango


Сярэдняя: 3.9 (14 галасоў)
Адна іх маці радзіла — Грэла сваім бяссоннем. Адна іх зямля насіла, Адно ім свяціла сонца. Адно ім свяціла сонца! Адна гадавала хата: Адзін узяў меч абаронцы, Другі ўзяў сякеру ката.Accessories


Сярэдняя: 4.1 (17 галасоў)
Я камень падняў на раллі Абвуглены, чорны, Можа, быў ён калісь Гарачаю зоркай. I, можа, маліліся ёй — Пясчынцы сусвету, I праведнік строгі з сям'ёй, I злодзей адпеты. Яна ж не жалела святла Hi шчырым, ні ніцым. Яна не мінала жытла Hi святой, ні блудніцы. I, зведаўшы горасць зямлі, Аднойчы патухла ад мукі... Я камень падняў на раллі, I камень апёк мае рукі.Nike Air Force