Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Антон Шыбека

Сярэдняя: 4.5 (4 галасоў)
Калі месяц лунае над схіламі неба, Скрозь аблокі прамені ліе на зямлю, Вецер колас калыша над ніваю хлеба, Кветак водар салодкі блукае ў гаю. Калі спіць буйны горад у смузе заводаў, І сціхае людзей звонкі гул мітусні, Адзінокія вулкі, дамоў рэшткі зводаў Спачываюць ў цемры глыбокай цішы. Толькі ў гэтую ноч мне не будзе спакою, Недзе ў думках шукаю дзяўчынку адну. Для мяне яна нібыта кветачка-мроя, Што ў купальскую ноч пакідае без сну. Да яе шмат кілометраў доўгай дарогі, Але вось яна, побач - у сэрцы маім. Я гатовы ісці да яе, сцёршы ногі, Не шкадуючы часу, натхнення і сіл... Растаплю сваім сэрцам халодныя льдзіны, Ускалыхну, як раней, тое жах-пачуццё. І скажу потым шэптам, ледзь хіснуўшы галіны: Мару я з табой побач прайсці ўсё жыццё. Air Jordan XII 12 Shoes


Сярэдняя: 3.5 (4 галасоў)
Лісцінкі кволыя зрывае вецер з дрэва, Нясе аблокамі па вуліцам пустым, Жыву і дзякую за тое, што сагрэла, Што адгукнулась на мае лісты. Што вераснёвай дымкай уварвалась У халоднае дажджлівае жыцце, Адразу ў куток душы закралась, Дзе дагарала тое пачуццё. Як вецер, ты вугольчыкі раздзьмула, Умомант, як ніколі, запалаў пажар. Маланкай восеньскай у сэрцы блісканула. Ільдзіны таялі, адчуўшы моцны жар. Табой запоўніць кожнае імгненне Імкнецца сэрца, з ім спрачацца я не здолею, бо ў лепшых сваіх сненнях Мне бачыцца, што толькі ты мая. Галінне голае пранзае кроны дрэваў, У шэрані стаяць ужо кусты... Жыву і дзякую за тое, што сагрэла, Што адгукнулась на мае лісты. Accessories


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Ты ад мяне за сотні кіламетраў, Але шукаю ў цемры позірк твой, Тваёй пяшчоты цёплая паветра І сонечны праменісты настрой. Я для цябе звычайны незнаёмы. Ты для мяне, як казачны анёл, Што распраўляе крылы, як знамёны Нясе па свеце шчасце і любоў. Маё жыццё і сэнсу ўжо не мае, Калі цябе не бачу я крыху. Ад сэрца боль кавалак адрывае, І, як шальны, кідае ў дрыгву. Пабыць з табою ўсяго хвілінку, Ты б зразумела, хто я і які. Каб прабліскнула паміж нас іскрынка, Распаліць што агонь на ўсе гады. На ўсё жыццё, на кожнае імгненне, На кожны позірк, ўздых і ўспамін. І кожны дзень нібыта адраджэнне, Дзе разам мы, і я ўжо не адзін... NIKE AIR FORCE


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Месяца светлы блін Плыве па начным аблокам. Крочу дадому адзін І цішыні гул навокал. Збоку вялізны палац Пустымі вакенцамі ззяе, Былога ўбрання цень Па дворыку ціха гуляе. Калісці я быў тут не раз, На вуліцы грала лета, Спякотнай цэглай муроў Было маё сэрца сагрэта. А зараз тут холада змрок, Апалае лісце штурхае, І толькі часін пыльны крок У позірк мой хутка трапляе. І раптам палац заблішчэў, І цэгла ўжо больш не сцюдзёна! Зайграў буйны двор і запеў — Я ўбачыў цябе ля балкона! Раблю крок адзін, і другі... Бягу да цябе апантана! Настустрач спяшаешся ты. І вось мы ўдваіх ля фантана. У руках я трымаю руку, Лаўлю твае вочы вачыма. Паверыць сабе не магу, Як гэта усё немагчыма! Я густ тваіх вуснаў адчуў... Дзе я? Што са мною?! Прабачце.. Вярніце салодасны шум! Ад мукаў жыццёвых пазбаўце! Нажаль, гэта быў толькі сон, Які я забыць не здалею... Складу пра яго дзіўны верш, Сваё адзіноцтва пагрэю. Nike Air Max Plus TN